مقاله بررسي رابطه اكلوژن با اختلالات مفصل گيجگاهي – فكي در كودكان پيش دبستاني شش ساله مشهد – ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله دانشكده دندانپزشكي مشهد از صفحه ۲۶۷ تا ۲۷۶ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه اكلوژن با اختلالات مفصل گيجگاهي – فكي در كودكان پيش دبستاني شش ساله مشهد – ايران
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلالات مفصل گيجگاهي – فكي
مقاله كودكان پيش دبستاني
مقاله مال اكلوژن
مقاله مشهد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بقايي بهاره
جناب آقای / سرکار خانم: عجمي بهجت الملوك
جناب آقای / سرکار خانم: حافظ بهاره
جناب آقای / سرکار خانم: خالصه نيلوفر
جناب آقای / سرکار خانم: صراف شيرازي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مفصل گيجگاهي – فکي پيچيده ترين مفصل بدن است. و بدين لحاظ به بيماريهاي مربوط به آن بايد نگاه ويژه اي شود. در اين ميان بدليل آسيب پذيري بالاتر کودکان مشکلات اين مفصل در اطفال از اهميت بيسشتري برخوردار است. هدف از مطالعه حاضر تعيين ارتباط شاخص هاي اكلوژن با اختلالات مفصل گيجگاهي – فکي در كودكان پيش دبستاني سطح شهر مشهد بود.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مشاهده اي – توصيفي ۴۴۸ كودك ۶ ساله از پيش دبستاني هاي مناطق مختلف سطح شهر مشهد بطور تصادفي انتخاب شدند و مفصل گيجگاهي – فكي و عضلات جونده و اكلوژن آنها بطور كامل معاينه گرديد. درد در مفاصل، عضلات جونده، تاندون ها و انحراف در باز كردن فك، كليك و كريپيتوس و وضعيت اكلوژن دندان هاي مولر دوم شيري يا مولر اول دايمي مورد بررسي قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمونهاي آماري Chi-square و Mann whitney مورد تحليل آماري قرار گرفتند.
يافته ها: فراواني نسبي کودکان مبتلا به (Tempromandibular Joint Dysfunction) TMD در كل ۴۴٫۲% بود كه از اين تعداد ۱۴٫۵% مبتلا به اختلال مفصل گيجگاهي – فکي (كليك/كريپيتوس(Deflection/Deviation/ و ۱۹٫۲% مبتلا به اختلال عضلاني و۱۰٫۵ % مبتلا به اختلال توام مفصل و عضلات جونده بودند. بيشترين فراواني اكلوژن مربوط به Flush terminal plan (60.4%) بود. افراد داراي Reverse Overjet از نظر آماري ارتباط معني داري با TMD نشان دادند (P=0.007). رابطه معني داري بين TMD و ساير ايندکس ها، کشف نشد.
نتيجه گيري: باتوجه به شيوع نسبتا بالاي TMD در کودکان جامعه ما و بدليل انکه كودكان در ابراز درد و مشخص کردن موضع آن به اندازه بزرگسالان توانا نيستند، توجه بهنگام و بيشتر دندانپزشكان به اختلالات TMJ (Tempromandibular joint) و كشف به موقع آن از تغييرات پايدار وو بروز TMD خواهد كاست. بررسي هاي بيشتري در زمينه علل بروز TMD در كودكان توصيه مي گردد.