مقاله بررسي رابطه انگ بيماري افسردگي با نگرش نسبت به ياري جويي از متخصصان سلامت روان در دانشجويان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در تازه هاي علوم شناختي از صفحه ۱۹ تا ۳۳ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه انگ بيماري افسردگي با نگرش نسبت به ياري جويي از متخصصان سلامت روان در دانشجويان
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انگ
مقاله افسردگي
مقاله ياري جويي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي سامان
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي ونداد
جناب آقای / سرکار خانم: تاج مهشيد
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: اين مطالعه با هدف بررسي نگرش به ياري جويي از متخصصان سلامت روان و رابطه آن با انگ بيماري افسردگي، در زيرگروه ويژه اي از جمعيت ايران که جمعيت جواني هستند انجام شده است.
روش: اين مطالعه به صورت مقطعي انجام شد و نمونه هاي اين طرح از دانشجويان دانشگاه علوم پزشکي تهران، و دانشکده هاي فني، هنر و حقوق دانشگاه تهران انتخاب شدند. در آزمودني ها، آزمون هاي ميزان آشنايي با بيماري رواني، نگرش به ياري جويي از متخصصان سلامت روان و اسناد ۲۷ انجام شد. بر اساس نتايج اين آزمون ها رابطه نگرش به ياري جويي از متخصصان سلامت روان با مولفه هاي شناختي، هيجاني و رفتاري انگ زدن به افراد دچار اختلال افسردگي مورد آزمون قرار گرفت.
يافته ها: در اين مطالعه ۴۰۷ نفر از دانشجويان شرکت داشتند. بيشترين ميزان سطح آشنايي با بيماري رواني مربوط به افرادي بود که آشنايي شان با بيماري رواني از طريق ديدن فيلمي در سينما يا تلويزيون بود که يکي از بازيگران آن نقش بيمار رواني را بازي مي کرد (۳۰٫۷ درصد). مردان به طور معناداري بيش از زنان بيماران دچار افسردگي را خطرناک تلقي مي کردند و تمايل داشتند که بيماران دچار افسردگي را جدا از جامعه نگه داري کنند. اما زنان به طور معناداري نسبت به مردان نگرش مثبت تري نسبت به کمک گرفتن از متخصصان براي درمان افسردگي داشتند. بين نگرش به درمان جويي با سه مولفه از مولفه هاي انگ به افراد دچار افسردگي يعني دلسوزي، تمايل به ياري رساندن و تمايل به اجبار براي درمان همبستگي مثبت معناداري وجود داشت.
نتيجه گيري: از بين اجزاي شناختي، هيجاني و رفتاري انگ زني به افراد دچار اختلال افسردگي سه عامل (يعني احساس دلسوزي، ميل به ياري رساندن و ميل به اجبار براي درمان) با نگرش مثبت تر به درمان جويي همراه هستند. بررسي جامع تر براي يافتن چگونگي ارتباط اين عوامل با درمان جويي و يافتن عوامل واسطه اي احتمالي مي تواند به راهبردهايي موثرتر براي انگ زدايي و رفع موانع درمان جويي منجر شود.