مقاله بررسي رابطه تركيب پوشش و توليد گياهان با زمان چراي گوسفند و بز به منظور مديريت بهينه مراتع (بررسي موردي: مراتع كرسنك استان چهار محال و بختياري) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مرتع و آبخيزداري (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۴۷۳ تا ۴۸۵ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه تركيب پوشش و توليد گياهان با زمان چراي گوسفند و بز به منظور مديريت بهينه مراتع (بررسي موردي: مراتع كرسنك استان چهار محال و بختياري)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مديريت بهينه مراتع
مقاله تركيب دامي
مقاله تركيب گياهي
مقاله رژيم غذايي گوسفند و بز
مقاله کرسنک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رئوفي راد ولي اله
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي عطااله
جناب آقای / سرکار خانم: ارزاني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: شجاعي اسعديه زهرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گزينش نوع، ترکيب سني و نسبت دام هاي چرا کننده در مرتع به طور معمول جزء نخستين تصميم ها در مديريت بهينه چرا است. از اينرو در اين پژوهش، براي بررسي رابطه بين تركيب دامي با تركيب گياهي و گزينش نوع دام مناسب براي مديريت بهينه مراتع كرسنك (استان چهار محال و بختياري)، در آغاز پوشش تاجي، توليد و ترکيب گياهي تعيين شد. سپس زمان چراي گونه ها توسط گوسفند و بز به طور جداگانه با بهره گيري از روش فيلمبرداري و زمان سنجي اندازه گيري شد. در مرحله آخر رابطه همبستگي بين درصد گونه هاي گياهي در رژيم غذايي گوسفند و بز (متغيير وابسته) با درصد ترکيب گونه ها در عرصه بر حسب توليد و پوشش تاجي گياهان به طور جداگانه (متغيير مستقل) تعيين و تجزيه و تحليل شد. نتايج بدست آمده نشان داد كه بين درصد گونه هاي در رژيم غذايي گوسفند با درصد تركيب گياهي موجود در عرصه بر حسب توليد و پوشش تاجي رابطه معني داري (P£۰٫۰۵) وجود نداشته و گزينش گونه ها توسط گوسفند براي چرا به كلي گزينشي مي باشد، اما بين درصد گونه ها در رژيم غذايي بز با درصد تركيب گياهي موجود در عرصه توليد و پوشش تاجي رابطه معني داري (P£۰٫۰۵) وجود داشته و گزينش گونه ها توسط بز براي چرا گزينشي نبوده و به ميزان توليد و پوشش تركيب گونه هاي گياهي بستگي دارد. از طرف ديگر رژيم غذائي گوسفند و بز با هم متفاوت بوده و گوسفند و بز در گزينش گونه هاي گياهي يکسان عمل نمي کنند، بنابراين با بهره گيري توام اما با نسبت مشخصي از ترکيب گوسفند و بز مي توان بهينه ترين روش بهره برداري از مراتع را بدست آورد.