مقاله بررسي رابطه سطح سرمي ليپوپروتئين با دانسيته کم اکسيده (Oxidized-LDL) با پروتئين شوک حرارتي ۷۰ کيلودالتوني ( HSP70) در بيماران ديابتي نوع ۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران) از صفحه ۱۴ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه سطح سرمي ليپوپروتئين با دانسيته کم اکسيده (Oxidized-LDL) با پروتئين شوک حرارتي ۷۰ کيلودالتوني ( HSP70) در بيماران ديابتي نوع ۲
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله ليپوپروتئين با دانسيته کم اکسيده
مقاله پروتئين شوک حرارتي ۷۰ کيلو دالتوني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خواجه علي ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: نخجواني منوچهر
جناب آقای / سرکار خانم: اصفهانيان فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: بهجتي اردكاني جواد
جناب آقای / سرکار خانم: استقامتي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: عسگراني فيروزه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: شواهد موجود مويد نقش استرس اکسيداتيو در بروز عوارض ديابت است. پراکسيداسيون LDL خواص آتروژنيسيتي اين عامل را افزايش مي دهد. در مقابل، پروتئين هاي شوک حرارتي، چون پروتئين شوک حرارتي ۷۰ کيلودالتوني (HSP70)، از عملکرد و بقاي سلول در مقابل استرس اکسيداتيو حمايت مي کنند. بر طبق مطالعات In vitro، oxidized-LDL(ox-LDL) توانايي القاي ترشح HSP70 از سلول هاي اندوتليال، عضله صاف و ماکروفاژهاي انساني را دارد. در اين مطالعه به بررسي رابطه سطح سرمي ox-LDL و HSP70 در افراد ديابتي پرداختيم.
روش ها: اين مطالعه به صورت «Stratified cross-sectional» و بر روي ۷۳ بيمار ديابتي نوع دو ] ۳۷ بيمار با سابقه ابتلاي ۵ ساله و يا بيشتر به بيماري ديابت (گروهA ) و ۳۶ بيمار ديابتي تازه تشخيص داده شده (گروه B) [که در طي سال ۱۳۸۷ به درمانگاه ديابت بيمارستان امام خميني (ره) تهران مراجعه کرده بودند، انجام گرفت. ۳۶ فرد غيرديابتي سالم که از نظر سن و جنس با بيماران ديابتي همسان سازي شده بودند، به عنوان گروه کنترل (گروهC ) انتخاب گرديدند. افراد با نارسايي قلبي کلاس III و IV، بيماري هاي عفوني و التهابي، مصرف کننده هاي داروهاي ضدالتهابي، گلوکوکورتيکوييدها و سيگار، افراد مبتلا به نارسايي کليه (≥۱٫۵ mg/dl کراتينين) و زنان حامله وارد مطالعه نشدند. در هر گروه، سطح سرمي قند ناشتا، HbA1C، پروفايل ليپيد،ox- LDL  و HSP70 اندازه گيري و ارتباط اين عوامل از طريق آناليز رگرسيون مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: سطح سرمي ox-LDL در بيماران با سابقه ابتلاي ۵ ساله و يا بيشتر به ديابت، بيشتر از بيماران تازه تشخيص داده شده و افراد سالم بود (به ترتيب ۸۱٫۴۳±۴۵٫۵۰ u/l، ۴۵٫۵۰±۸٫۹۶ u/l و ۴۲٫۴۱±۸٫۹۰؛ P<0.001) سطح سرمي HSP70 نيز در بيماران با سابقه ابتلاي ۵ ساله و يا بيشتر به ديابت، از بيماران تازه تشخيص داده شده و افراد سالم بيشتر بود (به ترتيب ۰٫۸۷±۰٫۵۱ ng/ml، ۰٫۵۲±۰٫۳۳ ng/ml و ۰٫۲۶±۰٫۱۲ ng/ml؛ P<0.001) پس از آناليز کوواريانس (ANCOVA)، از بين متغيرهاي مستقل، تنها سن (r=0.09، P=0.003) و بيماري ديابت (r=0.88، P=0.003) با سطح سرمي HSP70 رابطه معني دار داشتند.
نتيجه گيري: HSP70 با سن و بيماري ديابت ارتباط مستقيم دارد. سطح سرمي ox-LDL وHSP70 در افراد ديابتي، بالاتر از افراد سالم و در بيماران ديابتي با ابتلاي طولاني، بيشتر از افراد تازه تشخيص داده شده مي باشد. “ازمان ديابت”، خود محرک کافي براي توليد ox-LDL و HSP70 است.