مقاله بررسي رابطه سطح سرمي گزانتين اكسيداز با فيبريلاسيون دهليزي بدون بيماري ساختاري قلب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۹ در پژوهنده از صفحه ۲۶ تا ۳۰ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه سطح سرمي گزانتين اكسيداز با فيبريلاسيون دهليزي بدون بيماري ساختاري قلب
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فيبريلاسيون دهليزي بي علت
مقاله گزانتين اکسيداز
مقاله آريتمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسدپورپيران فر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: پردال اميرحمزه
جناب آقای / سرکار خانم: آقاجاني محمد
جناب آقای / سرکار خانم: پيرانوند محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: بهنيا منوچهر
جناب آقای / سرکار خانم: قيداري محمداسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: خياط زاده مرضيه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: فيبريلاسيون دهليزي شايعترين تاكي آريتمي در بيماران قلبي است كه با عوارض قابل ملاحظه اي از قبيل سكته مغزي همراه است. در مطالعات اخير، رابطه ميان واكنشگرهاي اكسيژندار (ROS) و منابع آنزيمي آن همچون گزانتين اكسيداز با فيبريلاسيون دهليزي مورد توجه بوده است. اين مطالعه با هدف مقايسه سطح سرمي آنزيم گزانتين اكسيداز در مبتلايان به فيبريلاسيون دهليزي بي علت و گروه شاهد آنان انجام گرفت.
مواد و روش ها: در يك مطالعه مورد – شاهدي، ۲۶ بيمار مبتلا به Lone AF كه از بين مراجعين به درمانگاه قلب بيمارستان طالقاني انتخاب شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ۲۷ فرد سالم كه از لحاظ سن و جنس با گروه بيمار مشابه بودند، به عنوان گروه شاهد وارد مطالعه شدند. ميزان گزانتين اكسيداز در سطح سرمي دو گروه با استفاده از كيت  Xanthine Oxidase Assay Kitاندازه گيري شد. يافته ها با استفاده از آزمونهاي مربع كاي و من ويتني تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: دو گروه مورد و شاهد از نظر سن و جنس همسان بودند. ميزان گزانتين اكسيداز در سرم گروه Lone AF به طور معني داري بالاتر از گروه كنترل بود (در گروه بيمار با ميانگين ۵۳/۷±۴۰/۱۳، ميانه ۹۵/۱۰ و چارك اول و سوم ۵۵/۹ و ۲۵/۱۴ در برابر گروه كنترل با ميانگين ۴۰/۶±۷۰/۹، ميانه ۹۰/۸ و چارك اول و سوم ۶۰/۶ و ۷۰/۱۰، p<0.02).
نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد در گروه مبتلا به فيبريلاسيون دهليزي بي علت، شاخص سطح آنزيم گزانتين اكسيداز به مراتب بالاتر از گروه فاقد اين آريتمي است. به نظر مي رسد كنترل و مهار اين آنزيم در بيماران مبتلا به فيبريلاسيون دهليزي بي علت با هدف كاهش بروز تغييرات سلولي و نيز كاهش رخدادهاي تكراري ريتم AF و عوارض ناشي از آن مي تواند موثر باشد.