مقاله بررسي رابطه سطح پلاسمايي فاکتور رشد شبه انسولين نوع يک (IGF-1) با شدت تنگي عروق کرونر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشکده پزشکي دانشگاه علوم پزشكي مشهد از صفحه ۱۱ تا ۱۵ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه سطح پلاسمايي فاکتور رشد شبه انسولين نوع يک (IGF-1) با شدت تنگي عروق کرونر
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فاکتور رشد شبه انسوليني نوع يک
مقاله آترواسکلروز
مقاله بيماريهاي شرايين کرونر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يوسف زاده غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: معصومي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: عمادزاده علي
جناب آقای / سرکار خانم: شاه اسماعيلي آرميتا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: آترواسکلروز و بيماريهاي ناشي از آن عامل مهم مرگ و مير در بسياري از کشورهاست و يافتن عوامل مساعد کننده آن حايز اهميت است. در سالهاي اخير تحقيقاتي در مورد رابطه آترواسکلروز و سطح پلاسمايي فاکتور رشد شبه انسوليني نوع يک (IGF-1) انجام شده و نتايج متفاوتي به دست آمده است. از آنجا که در کشور ما در اين زمينه مطالعه چنداني صورت نگرفته نويسندگان تصميم به انجام اين پژوهش گرفتند.
روش کار: در اين مطالعه توصيفي مقطعي ۱۰۷ بيمار در سال ۱۳۸۶-۱۳۸۷ که به واسطه بيماري ايسکميک قلبي نياز به آنژيوگرافي کرونر در بيمارستان شفاي كرمان داشتند انتخاب شدند. نمونه خون ايشان جهت اندازه گيري سطح پلاسمايي فاكتور رشد شبه انسوليني نوع يك، قند خون ناشتا، تري گليسريد، کلسترول تام، كلسترول با دانسينه پايين و كلسترول با دانسيته بالا گرفته شد. فشار خون همه بيماران ثبت و شاخص توده بدني آنان محاسبه شد و سابقه تدخين سيگار نيز در پرسشنامه درج گرديد. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آمار توصيفي و جداول و نمودارها تجزيه و تحليل گرديد. از آزمون هاي آناليز همبستگي اسپيرمن هم استفاده شد.
نتايج: سطح پلاسمايي فاكتور رشد شبه انسوليني نوع يك با افزايش ميزان تنگي عروق کرونر افزايش نشان داد. ضريب همبستگي ميان ميزان تنگي شرايين کرونر و سطح پلاسمايي IGF-1 برابر با R=0.204 و P=0.04 به دست آمد که نشان دهنده رابطه معني داري بين اين دو متغير است و نيز سطح پلاسمايي فاكتور رشد انسوليني نوع يك با افزايش تعداد عروق کرونر مبتلا در آنژيوگرافي افزايش خفيف نشان داد که با استفاده از آناليز همبستگي رتبه اسپيرمن Rho=0.189 و p=0.058 بدست آمد.
نتيجه گيري: سطح فاكتور رشد شبه انسوليني نوع يك پلاسما با شدت ضايعه عروق کرونر ارتباط معني دار و با تعداد سرخرگ هاي کرونر مبتلا ارتباط ضعيفي دارد که مي تواند بر نقش فاكتور رشد شبه انسوليني نوع يك بر روند آترواسکلروز تاکيد نمايد.