مقاله بررسي رابطه مصرف سيگار با غلظت TGF-β1 موجو&#1583 در مايع شيار لثه اي در بيماران مبتلا به پريودنتيت مزمن متوسط تا شديد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي از صفحه ۵۶ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: بررسي رابطه مصرف سيگار با غلظت TGF-β1 موجو&#1583 در مايع شيار لثه اي در بيماران مبتلا به پريودنتيت مزمن متوسط تا شديد
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پريودنتيت مزمن
مقاله فاكتورهاي رشد
مقاله استعمال سيگار
مقاله مايع شيار لثه اي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طبيب زاده نوري زهره
جناب آقای / سرکار خانم: ستاري ماندانا
جناب آقای / سرکار خانم: عرفانيان بهناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: TGF-β۱ يكي از فاكتورهاي رشد است كه در كنترل عملكرد سلولي در هر دو حالت سلامت و بيماري نقش دارد. ‏اما چگونگي اثر سيگار بر سطح و غلظت اين سايتوكاين در مايع شيار لثه اي‏‏، همچنان ناشناخته باقي مانده است. هدف از اين مطالعه بررسي رابطه مصرف سيگار با غلظت TGF-β۱ موجود در مايع شيار لثه اي در بيماران مبتلا به پريودنتيت مزمن متوسط تا شديد بود.
مواد و روشها: در مطالعه تحليلي و مورد-شاهدي حاضر، نمونه مايع شيار لثه از ۶۰ بيمار مبتلا به پريودنتيت مزمن متوسط تا شديد (۳۰ بيمار سيگاري و ۳۰ بيمار غيرسيگاري) مراجعه كننده به بخش پريودنتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي‏‏‏‏‏ ‏‏‏و درمانگاه هاي وابسته به آن (قاضي طباطبايي و بهفر) توسط Perio strip جمع آوري شد. غلظت TGF-β۱ توسط ELISA ارزيابي گرديد.
يافته ها: در اين تحقيق با مقايسه موارد بيمار سيگاري و غيرسيگاري با وجود بالاتر بودن غلظتTGF-β۱ در مايع شيار لثه افراد بيمار سيگاري اختلاف آماري معني داري مشاهده نشد. همچنين، در مورد نمونه هاي سالم نيز با وجود بالاتر بودن غلظت TGF-β۱ در موارد سيگاري باز هم به اختلاف آماري معني داري مشاهده نشد. با انجام اين تحقيق مشخص شد كه بين دو گروه سالم و بيمار غيرسيگاري از نظر غلظت TGF-β۱ اختلاف آماري معني داري وجود دارد (p<0.0001)، به طوري كه در موارد بيمار، غلظت TGF-β به مراتب بالاتر از موارد سالم بود. در مورد افراد سيگاري، عليرغم اينكه ميزان TGF-β۱ در سايت سالم كمتر از سايت بيمار بود، بين موارد سالم و بيمار چنين اختلاف آماري معني داري را نشان نداد.
نتيجه گيري: در مجموع بر اساس يافته هاي به دست آمده از اين تحقيق، چنين نتيجه گيري مي شود كه با بروز بيماري پريودنتال و پيشرفت آن بر غلظت TGF-β۱ مايع شيار لثه افزوده مي شود و سيگار تاثير قابل ملاحظه اي بر افزايش غلظت TGF-B1 ندارد. بنابراين، مي توان بالا بودن غلظت آن را به ويژه در موارد بيمار غيرسيگاري، در مقايسه با موارد سالم غيرسيگاري به اثرات آن در جهت تنظيم پاسخ هاي ايمني، محدود كردن التهاب و آغاز پروسه هاي ترميمي نسبت داد.