مقاله بررسي روابط تعدادي از صفات مهم زراعي توده هاي مختلف گندم مناطق سردسير با عملکرد با استفاده از تجزيه عليت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۹۳ تا ۱۰۳ منتشر شده است.
نام: بررسي روابط تعدادي از صفات مهم زراعي توده هاي مختلف گندم مناطق سردسير با عملکرد با استفاده از تجزيه عليت
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله تجزيه عليت
مقاله عملكرد دانه
مقاله اجزاي عملکرد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هلالي فهيمه
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي حمداله
جناب آقای / سرکار خانم: تقوي داريوش
جناب آقای / سرکار خانم: نورآبادي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اجلي جليل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور مقايسه عملكرد ارقام و توده هاي مختلف گندم مناطق سردسير كشور، آزمايشي طي سال زراعي ۱۳۸۴ در ايستگاه تحقيقات كشاورزي مياندوآب انجام شد. اين آزمايش با استفاده از ۴۵ توده از گندم هاي بومي زمستانه كه از مناطق مختلف سردسيري ايران جمع آوري شده بود، درقالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار اجرا شد. صفات مورد مطالعه عبارت بودند از: ارتفاع بوته، عملكرد بيولوژيك، عملكرد دانه در هكتار، شاخص برداشت، تعداد سنبلچه در هر سنبله و تعداد دانه در هر سنبله. نتايج حاصل از تجزيه واريانس داده ها نشان داد كه تفاوت معني داري بين ارقام از نظر اين صفات وجود دارد. مقايسه ميانگين صفات مورد بررسي نشان داد كه توده هاي ۳۶، ۳۷ ،۲۹، ۳۲ و ۳۸ شاخص برداشت بالايي دارند و توده هاي ۱۵، ۱۸ و ۱۳ براي عملكرد دانه و برخي از اجزاي عملكرد برتر هستند. بنابراين، اين توده ها مي توانند در برنامه هاي به نژادي، براي افزايش شاخص برداشت، وزن خشك و عملكرد دانه مورد استفاده قرارگيرند. تجزيه ضرايب همبستگي نشان داد كه وزن خشك بوته، ارتفاع گياه، تعداد دانه در هر سنبله، عملكرد دانه در خوشه اصلي، وزن دانه، طول سنبله و تعداد سنبلچه در هر سنبله همبستگي مثبت و معني داري با عملكرد دانه دارند. تجزيه ضرايب همبستگي صفات نشان داد كه صفات موثر براي شاخص برداشت، وزن بيوماس و عملكرد دانه بودند و اين صفات در كل ۹۰٫۲ درصد از پراكندگي شاخص برداشت را توجيه كردند. هم چنين تجزيه ضرايب عملكرد دانه نشان داد كه موثرترين صفات براي افزايش عملكرد دانه، تعداد سنبلچه در سنبله و ارتفاع گياه بودند. اين صفات حدود ۳۵٫۷ درصد از سهم پراكندگي عملکرد دانه را توجيه كردند.