مقاله بررسي روند تغييرات فراسنج هاي آب و هوايي در اقليم نيمه خشك ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در مهندسي منابع آب از صفحه ۲۳ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: بررسي روند تغييرات فراسنج هاي آب و هوايي در اقليم نيمه خشك ايران
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تبخير – تعرق
مقاله دما
مقاله بارندگي
مقاله اقليم نيمه خشك
مقاله روند زماني
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دهقان هادي
جناب آقای / سرکار خانم: عرب سلغار علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: كاوه فريدون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در مناطق خشك و نيمه خشك مانند كشور ما، عمده ترين عامل مصرف منابع آب تبخير – تعرق مي باشد. لذا، آگاهي از تغييرات آن و ساير فراسنج هاي اقليمي نقشي موثر در برنامه ريزي، توسعه و مديريت منابع آب ايفا مي كند. در اين پژوهش، روند تغييرات درازمدت تبخير – تعرق گياه مرجع، ميانگين دما و بارندگي در مقياس ماهانه مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور، ابتدا كليه ايستگاههاي سينوپتيك ايران با استفاده از روش اقليم دومارتن اقليم بندي شدند. اين پژوهش در اقليم نيمه خشك ايران انجام گرفته است كه در آن ۱۴ ايستگاه سينوپتيك با دوره آماربرداري دست كم ۳۰ ساله با كاربرد سه روش كم ترين مربعات خطا، من – كندال و والد – ولفويتز مورد بررسي قرار گرفته اند. تبخير و تعرق گياه مرجع با كاربرد روش فائو – پنمن – مونتيث محاسبه شده است. نتايج بررسي در كل دوره آماري نشان دادند كه به طور ميانگين براي فراسنج تبخير – تعرق ۲۴ درصد ايستگاهها روند مثبت، ۲۹ درصد منفي و ۴۷ درصد بدون روند مي باشند. به گونه مشابه، براي فراسنج دما ۲۲ درصد ايستگاهها روند مثبت، ۱۴ درصد روند منفي و ۶۴ درصد فاقد روند هستند. نتايج روند بارندگي نشان داد كه بارندگي در بيش تر ايستگاهها فاقد روندي معني دار است. نتايج كاربرد روش من – كندال با روش كم ترين مربعات خطا، بيش تر مطابقت دارد. با توجه به نتايج بدست آمده مي توان اذعان كرد كه برخي مناطق در سال هاي آينده با افزايش دما و تبخير – تعرق روبه رو خواهند شد.