مقاله بررسي روند کوتاه قدي کودکان صفر تا شش ساله جمعيت روستايي رباط کريم در سال هاي ۸۶-۱۳۷۶ به روش بررسي اثر سن، همگروه تولد و دوره زماني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله اپيدميولوژي ايران از صفحه ۲۷ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: بررسي روند کوتاه قدي کودکان صفر تا شش ساله جمعيت روستايي رباط کريم در سال هاي ۸۶-۱۳۷۶ به روش بررسي اثر سن، همگروه تولد و دوره زماني
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سوء تغذيه،کوتاه قدي
مقاله سن
مقاله هم گروه تولد
مقاله دوره زماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي لاكه مازيار
جناب آقای / سرکار خانم: منتظر مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي سيدمحمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: عالم زاده بحريني سيداميرپويا
جناب آقای / سرکار خانم: عسكري ساره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و اهداف:کوتاه قدي بيانگر سوء تغذيه مزمن است. روند تغييرات اين شاخص نشانگر وضعيت سلامت در درازمدت و نيز ميزان سود بخشي مداخلات انجام شده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسي روند تغييرات کوتاه قدي کودکان پيش دبستاني روستاهاي رباط کريم به شيوه بررسي اثر سن – همگروه تولد – دوره زماني است.
روش کار: داده هاي رشدي تمامي کودکان تحت پوشش خانه هاي بهداشت مرکز بهداشت رباط کريم در نرم افزارAnthro2005  به نمره انحراف معيار (نمره Z) تبديل شد. مقادير کوچکتر از ۲- براي قد – براي – سن به عنوان موارد متوسط و شديد کوتاه قدي شناخته مي شود. تحليل سن – همگروه تولد – دوره زماني در دو بخش ترسيمي و آماري انجام شد. در بخش آماري از مدل هاي رگرسيوني لجستيک استفاده گرديد که کوتاه قدي متغير مستقلِ آن ها، و سن، همگروه تولد، و دوره زماني متغيرهاي وابسته بودند.
نتايج: داده هاي رشدي ۹۷۰ پسر و ۸۹۸ دختر بررسي شدند. درصد فراواني کوتاه قدي بطور کلي ۰/۸% بود. مدل هاي رگرسيوني لجستيک (Pvalues=0.000) با يافته هاي تحليل بصري مطابقت داشته و نشان مي دهند که با نزديک شدن به زمان حال، درصد فراواني کوتاه قدي در هم گروه هاي تولدي مختلف و دوره هاي زماني مختلف، روندي کاهش يابنده دارد. بيشترين فراواني کوتاه قدي در سال هاي دوم و ۶-۵ زندگي مشاهده مي شود. درصد فراواني کوتاه قدي به طور معني داري در پسران (۳/۹%) و کودکان غيرايراني (۵/۹%) بيشتر بوده است (Pvalue<0.001).
نتيجه گيري: به نظر مي رسد فراواني کوتاه قدي متوسط تا شديد در جمعيت مورد بررسي در حال کاهش است. مداخلات مناسب براي کاهش کوتاه قدي در دوسالگي و ۶-۵ سالگي، پسران، و کودکان غيرايراني ضروري به نظر مي رسد.