مقاله بررسي رونوشت هاي HLA-G در سلول هاي تک هسته اي خون محيطي افراد سالم و دچار لوپوس و اثر اينترفرون گاما بر مولکول HLA-G که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علوم پزشكي مدرس، آسيب شناسي زيستي (علوم پزشكي مدرس) از صفحه ۱۱ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي رونوشت هاي HLA-G در سلول هاي تک هسته اي خون محيطي افراد سالم و دچار لوپوس و اثر اينترفرون گاما بر مولکول HLA-G
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله HLA-G؛ اينترفرون گاما
مقاله بيماري لوپوس اريتروماتوز سيستميک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: انصاري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: زواران حسيني احمد
جناب آقای / سرکار خانم: ياري فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: اين مطالعه بررسي اثر اينترفرون گاما بر بيان رونوشت هاي HLA-G در سلول هاي تک هسته اي خون محيطي افراد سالم و مبتلا به بيماري خودايمن لوپوس اريتروماتوز سيستميک است.
مواد و روش ها: ۲۰ نمونه خون از افراد دچار بيماري لوپوس اريتروماتوز سيستميک و ۱۵ نمونه از افراد سالم انتخاب شده و سپس با روش فايکول لايه مربوط به PBMC جداسازي شد. سلول هاي به دست آمده در مجاورت اينترفرون گاما به مدت ۴۸ ساعت کشت داده شده؛ سپس توسط روش ترايزول، استخراج RNA ازآن سلول ها و سپس تبديلRNA  به  cDNAو انجام PCR چندگانه با به کارگيري همزمان آغازگرهاي بتا – اکتين و HLA-G انجام شد. در نهايت محصول حاصل الکتروفورز ارزيابي شد.
نتايج: اين مطالعه نشان داد که ميزان نسبي رونويسي ژن HLA-G در افراد مبتلا به لوپوس نسبت به افراد طبيعي بالاتر است. از طرف ديگر افزودن اينترفرون گاما/ليپوپلي ساکاريد روي بيان اين مولکول در سطح رونويسي تاثير مي گذارد؛ به گونه اي که رونويسي ژن HLA-G در سلول هاي تک هسته اي خون محيطي افراد سالم و بيمار افزايش مي يابد (P£۰٫۰۵).
نتيجه گيري: رونويسي ژن HLA-G تحت تاثير اينترفرون گاما افزايش مي يابد. اين مشاهده با مطالعات قبلي هم خواني دارد. اين اثر بر سلول هاي PBMCs طبيعي و بيمار ديده مي شود. تاثير اينترفرون گاما/ليپوپلي ساکاريد در القاي رونويسي ژن HLA-G در PBMCs افراد طبيعي بيش از بيمار است؛ با اين حال ميزان کلي رونويسي در سلول هاي بيمار دچار لوپوس اريتروماتوز سيستميک بيش از طبيعي است.