مقاله بررسي زباني نسبت دوستي و رياست در انديشه سياسي فارابي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در تحقيقات فرهنگي ايران از صفحه ۱۴۳ تا ۱۵۸ منتشر شده است.
نام: بررسي زباني نسبت دوستي و رياست در انديشه سياسي فارابي
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انديشه سياسي
مقاله دوستي
مقاله روش هرمنوتيک
مقاله رياست
مقاله فارابي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بحراني مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: شكوري ابوالفضل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين مقاله تلاش شده است تا با بررسي زباني آثار فارابي، رابطه ميان رياست و دوستي يا به بيان ديگر، ميان شيوه حکومت (يعني نوع نظام) و سبک روابط بين اشخاص، مورد بررسي قرار گيرد. دوستي از جمله مقولاتي است که در تاريخ انديشه سياسي، همواره جايگاه ويژه اي را به خود اختصاص داده است. اين مقوله از ديرباز در يونان با مقولات ديگري چون عدالت، برابري و برادري، جزء فضايل انساني محسوب مي شده است و در ساخت جامعه آرماني موردنظر انديشمند سياسي مورد توجه بوده است به نحوي که دوستي و پوليس با يکديگر پيوندي تنگاتنگ داشته اند. همچنين، رياست به معناي تدبير و هدايت يک جمع بر اساس يک نظام از پيش تعريف شده است که غايت آن، رساندن افراد تحت رهبري به مقصدي است که بر سر آن تامل فلسفي شده است؛ با استفاده از روش هرمنوتيک مولف – زمينه اسکينر، در انديشه سياسي فارابي، مي توان گفت که ميان رياست و محبت نسبت مستقيم وارگانيک برقرار است. به ديگر سخن، رياست مدينه فاضله وقتي مي تواند کارآمد و موفق باشد که در بين اتباع، اعضا و طبقات مدينه رابطه دوستي حاکم باشد. از اين منظر، رابطه دوستي يک رابطه يک طرفه نيست؛ دوستي رئيس نسبت به اتباع و به عکس و نيز دوستي اتباع نسبت به يکديگر.