مقاله بررسي سن يائسگي و عوامل مرتبط با آن در زنان يائسه شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در پژوهش در پزشکي از صفحه ۲۵۸ تا ۲۶۴ منتشر شده است.
نام: بررسي سن يائسگي و عوامل مرتبط با آن در زنان يائسه شهر تهران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سن يائسگي
مقاله عوامل مرتبط
مقاله زنان يائسه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناهيدي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: فضلي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: ولايي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: كريمان نورالسادات

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به افزايش فزاينده تعداد زنان يائسه در دنيا و افزايش اميد به زندگي تا حدود ۷۵ سال و عوارض متعدد ناشي از بروز يائسگي بويژه يائسگي زودرس و همچنين نقش بسيار حساسي که زنان در استحکام خانواده دارند، اين مطالعه براي تعيين شيوع سن يائسگي و عوامل مرتبط با آن برروي زنان سطح شهر تهران در سال ۱۳۸۴ انجام گرفت.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي – مقطعي، ۱۵۰۰ زن ۵۵-۴۵ ساله ساکن در ۱۰۰ بلوک از بلوک هاي شهر تهران که به روش تصادفي چندمرحله اي انتخاب شده بودند، بررسي شدند. زنان بايد حداقل از ۱۰ سال گذشته در يکي از مناطق ۲۲ گانه شهر تهران ساکن بوده و سابقه عمل جراحي رزکسيون تخمدان يکطرفه يا دو طرفه، رحم برداري، سرطان، بيماري هاي قلبي – عروقي، ديابت، فشارخون، بيماري عصبي، بستري در بيمارستان و مصرف داروهاي هورموني نمي داشتند. ابزار مطالعه پرسش نامه اي بود که به روش مصاحبه تکميل شد. از اعتبار محتوي جهت اعتبار واز آزمون مجدد براي پايايي آن استفاده شد. مشخصات فردي و شيوع سن يائسگي در نمونه ها تعيين و ميزان واقعي آن بر آورد شد و عوامل مرتبط با سن يائسگي از طريق نرم افزار SPSS تحليل آماري شد. براي تعيين ارتباط بين متغيرها از آزمون هاي t، آناليز واريانس يک راهه، آزمون کاي دو استفاده شد.
يافته ها: ميانگين سن زنان مورد مطالعه ۴/۳±۴/۴۹ سال، سن اولين قاعدگي ۶/۱±۵/۱۳ سال، سن ازدواج ۷/۴±۹/۱۸ سال، سن اولين حاملگي ۷/۴±۶/۲۰ سال و ميانگين تعداد فرزندان ۶۸/۱±۷۵/۳ نفر بود. سن يائسگي در زنان يائسه شهر تهران ۹/۳±۱۳/۴۷ سال بود که با احتمال ۹۵ درصد سن واقعي يائسگي زنان شهر تهران در محدوده ۸/۴۶ تا ۲/۵۰ سال قرار داشت. عوامل موثر بر کاهش سن يائسگي شامل مصرف سيگار، تحصيلات پايين زنان و همسران آنها، مصرف قرص هاي ضدبارداري و طول مصرف آن، نحوه تصرف منزل مسکوني و سابقه يائسگي زودرس در فاميل نزديک بود.
نتيجه گيري: سن يائسگي در زنان ايراني در مقايسه با کشورهاي توسعه يافته بسيار پايين است. با توجه به اينکه عوامل متعدد مرتبط با آن شناخته شده است، ولي در اين زمينه تناقضاتي وجود دارد؛ در نتيجه انجام تحقيقات بيشتر در نقاط مختلف کشور لازم و ضروري است.