مقاله بررسي شيوع بيماري لپتوسپيروز در استان مازندران با استفاده از روشهاي ميکروآگلوتيناسيون و ايمنوفلورسانس غيرمستقيم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در زيست شناسي ايران از صفحه ۶۰۸ تا ۶۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي شيوع بيماري لپتوسپيروز در استان مازندران با استفاده از روشهاي ميکروآگلوتيناسيون و ايمنوفلورسانس غيرمستقيم
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لپتوسپيروز
مقاله استان مازندران
مقاله ميکروآگلوتيناسيون
مقاله ايمنوفلورسانس غيرمستقيم
مقاله کارگران برنج

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرجي حبيب اله
جناب آقای / سرکار خانم: آسمار مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي پور غلامحسين
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي چلاوي سيدابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: اسفندياري بهزاد
جناب آقای / سرکار خانم: ضياپور سيدپيمان
جناب آقای / سرکار خانم: اميربزرگي گاليا
جناب آقای / سرکار خانم: اميني بتول
جناب آقای / سرکار خانم: عبداله پور غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ستاري تبريزي سعيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بروز لپتوسپيروز در مناطق معتدل در بين کارگران برنج و حيوانات مزرعه بالاست به همين دليل وضعيت اين بيماري و بررسي سروتيپهاي شايع انساني منطقه، براي ساخت واکسن مناسب ضرورت پيدا مي کند. از آذر ماه ۱۳۸۵ تا تير ماه ۱۳۸۶، تعداد ۱۲۷ نمونه خون متعلق به افراد مشکوک به لپتوسپيروز از مناطق مختلف مازندران همراه با سابقه بيماران به پژوهشکده شمال کشور واقع در آمل ارسال و با روش ايمنوفلورسانس غيرمستقيم (IFA) مورد آزمايش قرار گرفت. سپس براي شناسايي سروتيپهاي بيماريزاي محل، نمونه هاي جمع آوري شده به آزمايشگاه تحقيقاتي لپتوسپيروز، دانشکده دامپزشکي، دانشگاه تهران، ارسال و با روش ميکروآگلوتيناسيون (MAT) مورد آزمايش قرار گرفت. شيوع بيماري در منطقه مازندران با استفاده از روش IFA و MAT،۵۸٫۲۶  درصد شناخته شد. کارگران زمين برنج به عنوان پرخطرترين گروه شغلي براي ابتلا به اين بيماري شناخته شدند که از بين موارد مثبت، ۶۶٫۲۲ درصد در اين گروه ديده شد و ارتباط معني داري با ساير مشاغل نشان داد .(P=0.007) شيوع بيماري در بين مردان، ۵۷ درصد و در زنان، ۶۵ درصد مثبت شناخته شدند. جنس از نظر ابتلا به بيماري تفاوت معني داري نشان نداد ((P>0.05. محل سکونت (روستا–شهر) و تماس افراد مشکوک به لپتوسپيروز با حيوانات نيز ارتباط معني داري با بيماري نشان ندادند. بيش ترين موارد مثبت در گروه سني ۵۰-۴۰ سال (۲۵٫۶۷ درصد) ديده شد. از ميان ۱۵ سروتيپ استفاده شده در روشMAT، ۷ سروتيپ شامل، بالوم (۱۶٫۸۷ درصد)، سجرو (۱۴٫۲۹)، تاراسووي ( ۱۳٫۶۴درصد)، استراليس (۱۱٫۶۹ درصد)، پيروژنز (۷٫۷۹ درصد)، ايکتراهموراژي (۶٫۵ درصد) و ژاوانيکا (۶٫۵ درصد) به عنوان سروتيپهاي شايع منطقه شناخته شدند. در اين تحقيق حساسيت، اختصاصيت، ارزش اخباري مثبت و ارزش اخباري منفي آزمايش IFA با تيتر مثبت ۱:۸۰ نسبت به آزمايش MAT با تيتر مثبت ۱:۱۰۰ به عنوان استاندارد اصلي به ترتيب، ۳۸٫۸ درصد، ۸۸٫۳۳ درصد، ۷۸٫۷۸ درصد و ۵۶٫۳۸ درصد شناخته شد. نتايج اين مطالعه نشان داد که عفونت لپتوسپيرا به طور وسيع در استان مازندران وجود دارد و مسوولين مربوطه بايد اقدامات پيشگيري و کنترل اين بيماري چند چهره را با جديت بيشتري دنبال کنند، تا از توسعه و گسترش اين بيماري در منطقه جلوگيري شود. آناليز آماري نتايج بيان کرد که لپتوسپيروز به عنوان يک بيماري شغلي در منطقه مازندران شناخته مي شود.