مقاله بررسي شيوع راديو گرافيک استئوآرتريت مفصل کارپومتاکارپال اول که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در مجله دانشگاه علوم پزشكي ارتش جمهوري اسلامي ايران (annals of military and health sciences research) از صفحه ۱۹۱ تا ۱۹۴ منتشر شده است.
نام: بررسي شيوع راديو گرافيک استئوآرتريت مفصل کارپومتاکارپال اول
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مفصل کارپومتاکارپال اول
مقاله راديوگرافي
مقاله درد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علي محمدزاده طاهر سوسن
جناب آقای / سرکار خانم: شاه علي حمزه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: استئوآرتريت مفصل کارپومتاکارپ اول شايع و ناتوان کننده بوده و با علايم و نشانه هاي متفاوت و يافته هاي متغير راديوگرافيک است. اين مطالعه درجهت بررسي نقش سن در ايجاد استئوآرتريت اين مفصل انجام شده است تا در تصميم گيري نهايي براي انجام عمل جراحي تعويض کامل مفصل کمک کننده باشد.
مواد و رو شها: تعداد ۷۴ راديوگرافي دست در افراد بدون درد مفصل شست مطالعه شد و علايم استئوآرتريت شامل: کيست متافيزيال، کاهش فضاي سطح مفصلي، استئوفيت و اسکلروز ساب کندرال ثبت شد. سن بيماران به گروه هاي سني زير ۲۰ سال، ۴۰ – ۲۰، ۶۰ – ۴۰ و بالاي ۶۰ سال تقسيم بندي شد. آمار به دست آمده توسط نرم افزار spss آناليز شد و اختلاف آن با P value کمتر از ۰٫۰۵ معني دار است.
يافته ها: علايم راديوگرافيک استئوآرتريت مفصل کارپومتاکارپ اول د رسن زير ۲۰ سال مشاهده نشد. درگروه سني ۲۰ تا ۴۰ سال يک مورد، بين ۴۰ تا ۶۰ سال ۳ مورد خفيف، ۱ مورد شديد و در بالاي ۶۰ سال ۳ مورد خفيف و ۴ موردشديد ثبت شد.
بحث و نتيجه گيري: شيوع علايم راديو لوژيک استئو آرتريت مفصل کارپورمتاکارپ اول با افزايش سن بالا م يرود (p<0.05)، در سن زير ۲۰ سال هيچ مورد، بين ۴۰ – ۲۰ حدود ۶%، بين ۶۰ – ۴۰ جمعا ۳۰%، در بالاي ۶۰ سال، ۳۵% افراد داراي حداقل يکي از علايم راديولوژيک فوق مي باشند. استئوآرتريت اين مفصل به عنوان يک روند پيري قابل پيش بيني بوده و داشتن علايم راديولوژيک دلالت بر بيماري مفصل نداشته و نيازمند پيگيري و درمان نمي باشد.