مقاله بررسي شيوع سرطان سلول هاي سنگفرشي سر و گردن و ارتباط آن با عوامل خطر در بالغين جوان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۶۸ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: بررسي شيوع سرطان سلول هاي سنگفرشي سر و گردن و ارتباط آن با عوامل خطر در بالغين جوان
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان هاي سلول هاي سنگفرشي سر و گردن
مقاله بالغين جوان
مقاله ريسک فاکتور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كديور مريم
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي سارا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه وهدف: سرطان هاي سلول هاي سنگفرشي سر و گردن  (Head and Neck Squamous Cell Carcinoma-HNSCC)بيماري بالغين است، اما اخيرا گزارش هايي از افزايش بروز اين بيماري در بالغين جوان ديده شده است. عوامل مختلفي در ايجاد اين نوع سرطان دخيل مي باشند. دو ريسك فاكتور مصرف سيگار و الكل, ريسك فاكتورهاي اصلي براي ابتلا به HNSCC مي باشند. كم خوني (آنمي) مزمن كه منجر به آتروفي مخاط مي شود هم مي تواند از عوامل افزايش استعداد به سرطان، به خصوص سرطان زبان باشد. مطالعه موجود با هدف بررسي ميزان شيوع سرطان هاي سلول هاي سنگفرشي سر و گردن و ارتباط اين تومور با ريسك فاكتورهاي آن در افراد ۴۰ و زير ۴۰ سال (بيماران جوان) در مقايسه با افراد بالاي ۴۰ سال انجام شد.
روش كار: در اين مطالعه مقطعي، توصيفي و گذشته نگر پرونده هاي ۲۶۲ بيمار مبتلا به
SCC سر و گردن طي ۱۵ سال از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۶ در بيمارستان حضرت رسول اكرم (ص) تهران بررسي شد؛ ۱۵ نفر از آن ها كمتر از ۴۰ سال داشتند. توزيع جنسي، محل، ريسك فاكتورها، مرحله و تمايز تومور، درگيري لنفاوي، مصرف سيگار، مصرف الكل و وجود آنمي دراين بيماران مورد بررسي قرار گرفت. داده ها در نرم افزار آماري  SPSS V.15وارد شده و توسط آزمون هاي آماري  Chi-Squareو Mann-Whitney آناليز مي شود. P<0.05 معني دار در نظر گرفته شد.
يافته ها: ارتباط آماري معني داري بين محل تومور با سن، جنس، مصرف سيگار، مصرف الكل، آنمي و درگيري لنفاوي وجود دارد. بيشترين محل درگير در هر دو جنس، لارنكس بود. درگيري لارنكس بيشتر در مردان (%۹۲) و درگيري هيپوفارنكس بيشتر در زنان (%۶۱) وجود داشت و درگيري زبان به نسبت برابر در هر دو جنس وجود داشت. بيشترين محل هاي درگير دربيماران جوان لارنكس (%۴۰) و زبان (%۴۰) و در گروه سني بيشتر از ۴۰ سال، لارنكس (%۸۲٫۵) مي باشد. در اين مطالعه %۵٫۸ بيماران ۴۰ سال و كمتر از ۴۰ سال سن داشتند كه %۶۶٫۶ از اين بيماران فاقد ريسك فاكتور مصرف سيگار و %۵۳٫۳ از اين بيماران فاقد هر دو ريسك فاكتور مصرف سيگار و الكل بودند.
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي بالا و نبود ريسك فاكتورهاي متداول در  SCCسر و گردن در جوانان به نظر مي آيد كه بيولوژي SCC سر و گردن در جوانان با افراد مسن تر متفاوت باشد و ممكن است ريسك فاكتورهاي ديگري در پيشرفت SCC سر و گردن در بيماران جوان نقش داشته باشد.