مقاله بررسي شيوع عوارض قلبي اکتسابي ناشي از بيماري بتا تالاسمي ماژور در بيماران مراجعه کننده به مرکز تالاسمي اهواز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۳۹۱ تا ۴۰۵ منتشر شده است.
نام: بررسي شيوع عوارض قلبي اکتسابي ناشي از بيماري بتا تالاسمي ماژور در بيماران مراجعه کننده به مرکز تالاسمي اهواز
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تالاسمي
مقاله نارسايي قلبي
مقاله دسفرال
مقاله اکوکارديوگرافي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرهنگي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: زنديان خدامراد
جناب آقای / سرکار خانم: پدرام محمد
جناب آقای / سرکار خانم: امامي مقدم عبدالرحمان
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي فرزانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: هدف اصلي اين مقاله بررسي عملکرد سيستوليک، دياستوليک، وضعيت پريکارد و اختلالات ريتم قلبي در بيماران مبتلا به تالاسمي ماژوري است که به طور سرپايي به درمانگاه تالاسمي مراجعه نموده اند.
روش بررسي: اين مطالعه بصورت مشاهده اي توصيفي به مدت يکسال در ۱۲۰ نفر از بيماران بيشتر از ۵ سال انجام شده است. اطلاعات باليني بوسيله شرح حال و معاينه فيزيکي کامل حاصل شد. الکتروکارديوگرافي، راديوگرافي از قفسه سينه، اکوکارديوگرافي داپلر دوبعدي و M-mode مطابق با دستورالعمل فدراسيون بين المللي تالاسمي از کليه بيماران انجام شد.
يافته ها: ۶۳ نفر از بيماران مونث و ۵۷ نفر مذکر، ميانگين سني بيماران ۶±۱۶٫۶ سال حداقل ۵ و حداکثر ۳۷ سال بود. علايم غيرطبيعي در الکتروکارديوگرافي در ۳۵٫۸ درصد بيماران که شايع ترين آن به صورت تغييرات غير اختصاصي موج T و قطعه ST بود. در ۳۰ درصد از بيماران افزايش نسبت کارديوتوراسيک درگرافي قفسه سينه مشاهده شد. افيوژن پريکارد در ۲٫۵ درصد و اختلال در حرکت ديواره هاي قلبي در ۱۲٫۵ درصد بيماران وجود داشت. نارسايي دريچه هاي قلبي به صورت دولتي در ۵۲ درصد، سه لتي در ۶۰ درصد و ريوي در ۲۰ درصد بيماران مشاهده شد. ميانگين کسر جهشي ۵±۵۵٫۲ درصد و ميانگين کسرکوتاه شدگي ۵±۳۱ درصد بود. پرفشاري شريان ريوي در ۸٫۳ درصد از بيماران با ميانگين سني ۸±۱۹ سال وجود داشت. پرفشاري شريان ريوي با استفاده از دسفرال ارتباط آماري معناداري داشت (P<0.001). با افزايش سن کسر جهشي (P<0.001) کسر کوتاه شدگي (P<0.05)، نسبت E/A (حداكثر سرعت جريان خون در ابتدا (E) و انتها (A) دياستول از دريچه ميترال) از دريچه دولتي (P<0.003) و نسبت  E/Aاز دريچه سه لتي (P<0.014) کاهش داشت. در بيماران با الکتروکارديوگرافي و راديوگرافي قفسه سينه غير طبيعي کسر جهشي مشخصا افت کرده بود (P<0.004). اختلال در عملکرد سيستولي بطن چپ در ۲۳٫۳ درصد بيماران با ميانگين سني ۵±۲۰ سال وجود داشت و حدودا در۳۲  درصد بيماران طرح تحديدي (Restrictive Pattern) عملکرد دياستولي بطن چپ قويا مطرح بود.
نتيجه گيري: علي رغم استفاده منظم از دسفرال و ترانسفوزيون منظم، همچنان شانس بروز عوارض قلبي در بيماران تالاسمي وجود دارد. راديوگرافي قفسه سينه و الکتروکارديوگرافي در تشخيص عوارض قلبي از حساسيت کمي برخوردار بوده و اصولا در مرحله اختلال عملکرد سيستولي بطن غير طبيعي مي شوند. اکوکارديوگرافي در تشخيص عوارض قلبي حساسيت بيشتري دارد و ممکن است در مراحل ابتدايي تر بيماري عوارض قلبي را کشف نمايد.