مقاله بررسي صفات مرفوفيزيولوژيکي و معرفي بيوتيپ هاي جمعيت پيچک (Convolvulus arvensis) دماوند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۸۸ در آفات و بيماريهاي گياهي از صفحه ۳۳ تا ۵۱ منتشر شده است.
نام: بررسي صفات مرفوفيزيولوژيکي و معرفي بيوتيپ هاي جمعيت پيچک (Convolvulus arvensis) دماوند
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پيچک
مقاله بيوتيپ
مقاله تجزيه خوشه اي
مقاله تجزيه به مولفه هاي اصلي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهرآفرين علي
جناب آقای / سرکار خانم: ميقاني فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: باغستاني ميبدي محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: ميرهادي سيدمحمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: لبافي حسين آبادي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با بررسي تنوع رشدي و فيزيولوژيکي بيوتيپ هاي پيچک، مي توان سازگاري و بقاي جمعيت هاي اين علف هرز را ضمن تغيير شرايط محيطي و عمليات مديريت، توجيه کرد. پژوهش حاضر طي سال هاي ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۵ در بخش تحقيقات علف هاي هرز موسسه تحقيقات گياه پزشکي کشور با هدف شناسايي تنوع مرفولوژيکي و فيزيولوژيکي جمعيت پيچک و معرفي بيوتيپ هاي اين علف هرز در دماوند انجام شد. بذرهاي پيچک از مزرعه تحقيقاتي دماوند جمع آوري و در گلخانه اي با شرايط کنترل شده کشت شدند. اهميت ويژگي هاي مرفولوژيکي و فيزيولوژيکي بر اساس ۴۳ صفت مرفوفيزيولوژيکي توسط تجزيه صفات به مولفه هاي اصلي (PCA) تعيين شد. با توجه به اقليم سرد و کوهستاني دماوند، بيوتيپ هاي پيچک بيشترين تنوع را در سطح برگ نشان دادند. علاوه بر اين، به منظور شناسايي تنوع ريختي و رسته بندي بيوتيپ ها از تجزيه خوشه اي (کلاستر) استفاده شد. نتايج حاصل از تجزيه خوشه اي، جدايي بيوتيپ ها را توسط دندروگرام سلسله مراتبي در ۱۶ بيوتيپ (خوشه) نشان داد. اين امر مويد نتايج حاصل از رسته بندي پراکنش بوته ها بر اساس ضريب رتبه در مولفه هاي اصلي بود. سطح برگ، با بيشترين بار عاملي (۹۳۶/۰) به عنوان مهم ترين صفت متمايز کننده بيوتيپ هاي پيچک دماوند محسوب مي شود. به عبارت ديگر، در پيچک هاي دماوند، بيشترين تفاوت ژنوتيپي مربوط به سطح برگ آن ها بود. تنوع مرفولوژيکي و فيزيولوژيکي بيوتيپ هاي پيچک دماوند، مي تواند سازگاري آن ها را با شرايط محيطي و روش هاي مختلف مديريت علف هرز توجيه کند. علت کنترل دشوار پيچک، درجه بالاي چندشکلي فنوتيپي در اين گونه است.