مقاله بررسي طول عضلات زانو و مچ پا در بيماران مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله جراحي استخوان و مفاصل ايران از صفحه ۱۷۲ تا ۱۷۸ منتشر شده است.
نام: بررسي طول عضلات زانو و مچ پا در بيماران مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندروم درد پاتلوفمورال
مقاله عضلات
مقاله عضله کوادري سپس
مقاله عضله گاستروکنميوس
مقاله عضله سولئوس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نودهي مقدم افسون
جناب آقای / سرکار خانم: كشاورز روشنك

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پيش زمينه: سندروم درد پاتلوفمورال يک علت شايع درد جلوي زانو مي باشد. عوامل متعددي حرکت کشکک در داخل ناودان استخوان ران را تغيير مي دهند و با افزايش فشارهاي تماسي مفصل پاتلوفمورال مي توانند منجر به درد و اختلال عملکردي زانو گردند. کاهش انعطاف پذيري برخي عضلات اندام تحتاني از اختلالات مهمي است که در درمان محافظه کارانه سندروم درد پاتلوفمورال در نظر گرفته مي شود. هدف از اين مطالعه مقايسه طول برخي از عضلات اندام تحتاني بين افراد با و بدون سندروم درد پاتلوفمورال بود.
مواد و روش ها: پانزده بيمار مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال و پانزده فرد سالم که بر اساس سن و جنس همتا شده بودند در اين مطالعه شرکت کردند. طول عضلات کوادري سپس و گاستروکنميوس و سولئوس با استفاده از يک گونيامتر استاندارد در هر دو گروه اندازه گيري شدند.
يافته ها: طول عضلات گاستروکنميوس (p=0.01) و سولئوس (p=0.02) بيماران مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال به طور معني داري کمتر از افراد سالم بود. از نظر طول عضله کوادري سپس بين دو گروه تفاوت معني داري وجود نداشت.(p>0.05)
نتيجه گيري: عضلات گاستروکنميوس و سولئوس بيماران مبتلا به سندروم درد پاتلوفمورال داراي انعطاف پذيري کمتري نسبت به افراد سالم مي باشند.