مقاله بررسي علل مهاجرت نخبگان دانشگاهي از مازندران طي سال هاي ۱۳۷۰- ۱۳۸۰ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در پژوهشگر (مديريت) از صفحه ۵۹ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: بررسي علل مهاجرت نخبگان دانشگاهي از مازندران طي سال هاي ۱۳۷۰- ۱۳۸۰
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نخبگان
مقاله مهاجرت
مقاله متغيرهاي اجتماعي
مقاله فرهنگي
مقاله اقتصادي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طالبي زيدي عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي جمشيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
موضوع تحقيق حاضر مطالعه و بررسي علل مهاجرت نخبگان از مازندران طي سال هاي ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۰ مي باشد. پس از سال هاي فراگير شدن موج سوم مهاجرت نخبگان از سال ۱۳۷۰ به بعد موضوع توسعه سرمايه انساني نخبه و پيشگيري از مهاجرت آنها مورد توجه مديران و تصميم گيرندگان جامعه قرار گرفت. هدف پژوهش حاضر بررسي و شناسايي انگيزه هاي مهاجرت نخبگان و ارايه رهيافت هاي کاربردي در جهت حفظ و کنترل و بازگشت نخبگان مي باشد. به منظور تحقق اهداف فوق شش فرضيه تدوين گرديد. جامعه مورد مطالعه ما تحصيل کردگان از مقطع کارشناسي به بالا بوده است. براي تعيين حجم نمونه با توجه به بزرگ بودن جامعه و همچنين ميزان تجانس خيلي بالاي جامعه مورد مطالعه و امکانات و مقدورات و زمان محدودي که در اختيار بود و همچنين براي افزايش اعتبار پژوهش و معروف کردن نمونه عده اي را به صورت تصادفي انتخاب کرده ايم.
پژوهش حاضر مطالعه اسنادي – پيمايشي، ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه و در بعضي از موارد مصاحبه و جامعه آماري شامل کليه تحصيل کردگان و حجم نمونه ۱۰۰ نفر از مهاجرين تحصيل کرده مي باشد. در تحليل عوامل و انگيزه هاي مهاجرين سال، مدرک تحصيلي، عوامل اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، سياسي، توجه به پژوهش و جايگاه نخبگان مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج تحقيق نشان مي دهد که هرچه تفاوت فرصت هاي اقتصادي – رفاهي بين مناطق مختلف کشور بيشتر باشد، ميل مهاجرت به کلان شهرها بيشتر مي شود. همچنين بين مهاجرت نخبگان و فراهم شدن زمينه هاي پيشرفت و رسيدن به يک وضعيت مطلوب اقتصادي رابطه معنا داري وجود دارد. بر اساس نتايج به دست آمده مهاجريني که تحصيلات عاليه بالاتري دارند نسبت به ساير قشرها از تحرک جغرافيايي بيشتري برخوردارند. در ميان راهکارهاي بازگشت، حمايت اساسي از محققان و برآورده کردن نيازهاي اساسي آنها بالاترين نقش را در بازگشت آنها دارد.