مقاله بررسي عوارض مزمن عضلاني- اسکلتي در جانباز با قطع در هر دو اندام تحتاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در طب جانباز از صفحه ۳۶ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: بررسي عوارض مزمن عضلاني- اسکلتي در جانباز با قطع در هر دو اندام تحتاني
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دو پا قطع
مقاله جانباز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آزما كامران
جناب آقای / سرکار خانم: صديق حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: قطع اندامهاي تحتاني در هر سطحي، فرد را مستعد بروز يکسري آسيب ها و عوارض ثانويه در دستگاه عضلانياسکلتي مي کند که بسته به سطح قطع، هم عضو باقيمانده اندامهاي تحتاني و هم اندامهاي فوقاني را درگير مي کند. از طرفي بسته به اينکه فرد از وسايل کمکي استفاده مي کند يا نه، شيوع اين عوارض متغير مي باشد.
هدف: چون تحمل وزن انسان از طريق اندام هاي تحتاني صورت مي گيرد و وجود اندامهاي تحتاني براي حرکت و عملکرد کلي بدن ضروري است، لذا با افزايش شيوع عوارض ناشي از قطع اندام، کارآيي اين افراد نيز کاهش مي يابد، پس اطلاعات مربوط به شيوع عوارض، توانايي پيشگيري را افزايش مي دهد و کارآيي و استقلال را بالا مي برد. نوع مطالعه ما از نوع مقطعي (Cross Sectional) و نمونه‌گيري از نوع ساده (Convenient) مي‌باشد، در اين مطالعه ۳۳۵ نفر شرکت کردند که ۳۲۷ نفر مرد و ۸ نفر زن بودند. ۹۷% از اين جانبازان، درصد جانبازي ۷۰% داشتند. ميانگين سني آنها (SD=6.3) بود. اين جانبازان از ۲۶ استان دعوت شده بودند وعوارضي نظير درد در اندامهي فوقاني و باقيمانده اندام تحتاني تادونيتها و انحرافات ستون فقرات مورد ارزيابي قرار گرفت.
يافته ها: بررسي هاي ما نشان داد که که درد زانو (چپ۸٫۱ % و راست۷٫۵%)، شايع ترين علت درد مفصلي در اندام هاي تحتاني و درد شانه (۹% راست و۹٫۶ % چپ)، شايع ترين علت درد مفصلي در اندام هاي فوقاني جانبازان دو پا قطع مي‌باشد و بيشتر جانبازان (۵۲٫۵ درصد) درد مهره هاي لومبوساکرال دارند شايع ترين تاندونيت ها در اندام هاي فوقاني به ترتيب تاندونيت عضله باي سپس (راست۴٫۸ % و چپ۴٫۲ %) و تاندونيت خارجي آرنج (راست۳٫۳ % و چپ ۳٫۳%) و بورسيت ايسکيال (۳% راست و۳٫۳ % چپ)، شايع ترين بورسيت اندام تحتاني در جانبازان دوپا قطع مي‌باشد.
بحث و نتيجه گيريي: اطلاعات مربوط به شيوع عوارض، توانايي پيشگيري را افزايش مي دهد و کارآيي و استقلال را بالا مي برد همچنين با اطلاع دقيق از اين عوارض عوامل ارتوپدي فني با ديد بهتر و علمي تر به نقايص کارخود پي برده و تلاش خود را جهت ارتقاي فني و عملکردي محصولاتشان افزايش مي دهند .