مقاله بررسي عوامل موثر بر عدم تداوم استفاده از IUD در مراكز بهداشتي درماني شهرستان اردبيل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي اردبيل از صفحه ۲۴۲ تا ۲۴۸ منتشر شده است.
نام: بررسي عوامل موثر بر عدم تداوم استفاده از IUD در مراكز بهداشتي درماني شهرستان اردبيل
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله IUD؛ تداوم استفاده از IUD
مقاله آزمون بقاي IUD

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهباززادگان سميرا
جناب آقای / سرکار خانم: نهان مقدم نگين
جناب آقای / سرکار خانم: افتخاراردبيلي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: اكبري فيض اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: با وجود ميزان بالاي پوشش تنظيم خانواده در استان اردبيل نسبت به متوسط كشوري، ميزان رشد جمعيت در اين استان نسبت به متوسط كشوري در سطح بالايي مي باشد كه اين امر مي تواند نمايانگر استفاده غيرصحيح روش، عدم استمرار استفاده و قطع استفاده از وسيله پيشگيري باشد. لذا اين مطالعه با هدف بررسي بقا و تعيين عوامل موثر بر عدم تداوم استفاده از (Intrauterine devices) IUD  در زنان مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درماني شهرستان اردبيل در سال ۱۳۸۳ انجام گرديد.
روش كار: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي و تحليلي از نوع مطالعه كوهورت تاريخي مي باشد. در اين پژوهش ۳۰۱ خانم مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات لازم از طريق پرسشنامه گردآوري و با استفاده از نرم افزار
SPSS و استفاده از روش آزمون بقاي کاپلان ماير و تست Log rank  مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: نتايج اين پژوهش نشان داد كه در %۷۷٫۱ از زنان مورد مطالعه مدت تداوم استفاده ازIUD بالاي ۱۸ ماه بود. ميانگين زمان تداوم در گروه سني ۲۵-۲۰ سال با (۲۴٫۵±۱ ماه) بيشتر بود و کمترين ميانگين زمان تداوم در گروه سني بالاي ۲۵ سال (۱۴٫۳±۳٫۴ ماه) مشاهده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه بين حجم خون قاعدگي و خروج IUD ارتباط معني دار وجود دارد (p=0.005). بطوريکه در زنانيکه خونريزي زياد داشتند ميانگين زمان تداوم ۲۰٫۵±۱ ماه ولي در زنانيکه خونريزي کم داشتند ۲۲٫۴±۱٫۵ ماه بود. نوع مراجعه جهت کنترل IUD و ميانگين زمان استفاده ارتباط معنيداري با هم داشتند (p=0.03). ميانگين زمان تداوم در زنانيکه بطور مرتب جهت کنترل IUD مراجعه مي نمودند ۲۲٫۹±۱٫۵ ماه و گروهي که گهگاه مراجعه مي نمودند ۲۳٫۸±۰٫۶ ماه بود. بين عوارض ايجاد شده و خروج IUD ارتباط معني دار وجود داشت (p=0.005). بيشترين ميانگين زمان از دست دادن در زناني ديده شد که عارضه عفونت، زخم، PID را ذکر کردند (ميانگين ۲۵٫۵ ماه) و کمترين ميانگين زمان از دست دادن در زناني ديده شد که عارضه خونريزي و لكه بيني را داشتند (ميانگين ۱۸ ماه).
نتيجه گيري: تداوم استفاده ازIUD در %۸۷٫۴ در زير ۶ ماه، %۸۱٫۴ بين ۱۲–۶ ماه و %۷۲٫۱ بين ۱۸–۱۲ ماه بود. شايعترين علت عدم تداوم مربوط به عوامل پزشکي و عوارض ايجاد شده توسط IUD و شايعترين عارضه خونريزي بود.