مقاله بررسي عوامل موثر بر نشاط اجتماعي (با تاکيد بر استان تهران) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در جامعه شناسي كاربردي (مجله پژوهشي علوم انساني دانشگاه اصفهان) از صفحه ۱۱۹ تا ۱۴۶ منتشر شده است.
نام: بررسي عوامل موثر بر نشاط اجتماعي (با تاکيد بر استان تهران)
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نشاط اجتماعي
مقاله اميد به آينده
مقاله مقبوليت اجتماعي
مقاله ارضاي نياز عاطفي
مقاله احساس محروميت
مقاله احساس عدالت توزيعي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هزارجريبي جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: آستين فشان پروانه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تحقيق حاضر به شناسايي عوامل موثر بر نشاط اجتماعي (بعنوان يكي از پارامترهاي توسعه اجتماعي) مي پردازد. مجموعه مطالعات نشان داد که تقويت نشاط اجتماعي در جامعه به صورت تك علتي نمي باشد بلكه مجموعه اي از عوامل فردي و فرافردي (مثل احساس محروميت، ارضاي نيازها، احساس مقبوليت نزد ديگران، احساس عدالت توزيعي، فضاي عمومي جامعه، پايگاه اقتصادي و اجتماعي) در تقويت و يا کاهش نشاط در افراد جامعه تاثير دارند. به لحاظ روش شناسي، تحقيق حاضر در دو سطح توصيفي و تحليلي (همبستگي) انجام شده و براي شناخت عوامل مرتبط با نشاط اجتماعي از آزمون هاي شدت همبستگي و رگرسيون چند متغيره استفاده شد.
جامعه آماري تحقيق حاضر شامل افراد ۱۵ تا ۶۵ سال ساکن در استان تهران است و حجم نمونه تحقيق ۲۰۰۰ نفر مي شود. نتايج حاصل از ترکيب گويه ها در خصوص احساس نشاط اجتماعي در بين پاسخگويان حاكي از اين است كه احساس نشاط در بين ۱۸ درصد از پاسخگويان در حد كم و بسيار كم مي باشد و در مقابل ۲۸ درصد پاسخگويان از احساس نشاط بالايي برخوردار هستند. يافته ها بيانگر متوسط بودن اين احساس در بين اكثريت پاسخگويان است به اين معني كه ۵۴ درصد احساس نشاط اجتماعي خود را در سطح متوسط ارزيابي كرده اند.
نتايج رگرسيون چند متغيره نشان مي دهد كه در ابتدا متغير اميد به آينده وارد معادله شده است، اين متغير به تنهايي توانسته است ۰٫۳۰ درصد از تغييرات متغير نشاط اجتماعي را تبيين كند. با وارد كردن متغير بعدي يعني ارضاي نيازهاي عاطفي به مدل رگرسيوني، به مقدار ۰٫۱۵ درصد به ضريب تعيين افزوده و كل ضريب تعيين ناشي از وجود دو متغير اميد به آينده و ارضاي نياز عاطفي ۰٫۴۷ مي رسد. با ورود متغير مقبوليت اجتماعي به مدل رگرسيوني به ميزان ۰٫۰۶۶ درصد به ضريب تعيين افزوده شده است، که در مجموع، سه متغير اميد به آينده، ارضاي نياز عاطفي و مقبوليت اجتماعي توانسته اند ۰٫۵۳۷ درصد از تغييرات متغيير نشاط اجتماعي را تبيين کنند.