مقاله بررسي عوامل موثر بر کودک آزاري جسمي در مراکز مداخله در بحران شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در پژوهش اجتماعي از صفحه ۱۲۹ تا ۱۵۲ منتشر شده است.
نام: بررسي عوامل موثر بر کودک آزاري جسمي در مراکز مداخله در بحران شهر تهران
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کودک آزاري جسمي
مقاله قوميت
مقاله شبکه روابط اجتماعي
مقاله وضعيت سرپرستي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بهاري رقيه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
از آنجا که يکي از مهم ترين دوران هاي زندگي هر انساني دوران کودکي است، بررسي اين دوران به عنوان برآيند زندگي آتي او مي تواند چشم اندازي از جامعه را در اختيار ما قراردهد تا بتوان بر اساس آن، اقدام به برنامه ريزي و کاهش آسيب هاي اجتماعي کرد. هدف اصلي پژوهش حاضر شناخت عوامل موثر بر کودک آزاري جسمي کودکان دختر و پسر در بين ارجاع شدگان به مرکز مداخله در بحران (۶ مرکز) در سال ۱۳۸۵ در شهر تهران است.
بدين منظور با استفاده از نظريه هاي مبتني بر خشونت، اعم از محروميت – تهاجم، فشار ساختاري، مبادله، يادگيري و نظريه هاي مبتني بر ساختار خانواده، چهار شاخص شبکه روابط اجتماعي، وضعيت سرپرستي، قوميت پدر و قوميت مادر به عنوان عوامل موثر انتخاب و مورد بررسي قرار گرفته اند. هر يک از اين عوامل با استفاده از پرسشنامه پژوهشگر ساخته، و اطلاعات به دست آمده با کمک نرم افزار spss وارد رايانه شده است. سپس با استفاده از آزمون هاي آماري مربوطه رابطه ميان متغيرها سنجيده شده و ميزان همبستگي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است.
نمونه پژوهش شامل ۶۴ نفر از کودکان دختر و پسر است که اورژانس اجتماعي (خط ۱۲۳) موارد آزار و اذيت آنان را گزارش داده است. نمونه ها به صورت خوشه اي با روش pps از ۶ مرکز مداخله در بحران انتخاب شد. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي دهد که بين شبکه روابط اجتماعي و بروز کودک آزاري رابطه وجود دارد و ميزان اين همبستگي ۰٫۲۶۹ برآورد شد که در سطح %۹۵ معني دار است.
در مورد وضعيت سرپرستي نيز بين وضعيت سرپرستي و بروز کودک آزاري رابطه وجود دارد و ميزان همبستگي آن %۷۳ است که در سطح %۹۹ معني دار است.
رابطه قوميت مادر و کودک آزاري رد شد، در حالي که رابطه ميان قوميت پدر و کودک آزاري تاييد و ميزان همبستگي آن %۷۱ بر آورد شد که در سطح %۹۵ معني دار است.
لذا با توجه به اهميت و نقشي که دوران کودکي در رشد و نمو طبيعي، رواني و اجتماعي فرد دارد، لازم است همه کساني که به نحوي با کودکان سر و کار دارند با مسايل آنان و حقوقشان آشنا باشند و تحقق اين امر بدون همکاري نهادهاي دولتي و مشارکت فعال افراد امکان پذير نخواهد بود.