مقاله بررسي عوامل م‍وثر بر اعتماد اجتماعي شهروندان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در جامعه شناسي كاربردي (مجله پژوهشي علوم انساني دانشگاه اصفهان) از صفحه ۱۷ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: بررسي عوامل م‍وثر بر اعتماد اجتماعي شهروندان
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اعتماد اجتماعي
مقاله اعتماد بين شخصي
مقاله اعتماد تعميم يافته
مقاله سرمايه اجتماعي
مقاله رضايت اجتماعي و امنيت اجتماعي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هزارجريبي جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: صفري شالي رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اعتماد از متغيرهاي مهم سرمايه اجتماعي است كه در چارچوب نظم اجتماعي مورد مطالعه قرار گرفته است و همزمان با تغييرات جامعه، اشكال اعتماد نيز تغيير مي يابد. امروزه همراه با تغييرات جوامع، ابعاد و دايره اعتماد فقط شامل فاميل و اجتماع محلي نمي شود بلكه ميزان آن در ارتباط با سازمانها، نهادها و اصناف مختلف مطرح مي شود. بر اين اساس براي جلب اعتماد شرايطي لازم است که سازمانها و اصناف بايد به آن پايبند باشند. از جمله شرايط لازم براي تداوم فعاليت آنها صداقت، کارايي و حرکت در جهت تحقق اهداف جمعي است. مقاله حاضر بر اساس نتايج دو پيمايش ملي در خصوص اعتماد اجتماعي در شهرهاي تهران، قزوين و قم تدوين شده است. تجزيه و تحليل عاملي گويه ها نشان مي دهد که گويه هاي مربوط به اعتماد بين شخصي در يک عامل جمع شده و با هم همبستگي بالايي دارند و گويه هاي مربوط به اعتماد به گروه ها و اصناف اجتماعي مختلف و رسانه به عنوان عامل دوم از هم همبستگي بالايي برخوردارند و به اين ترتيب مي توان از اعتماد بين شخصي تحت عنوان عامل «اعتماد به گروههاي خودي» و گروه دوم تحت عنوان «اعتماد به گروههاي غيرخودي» ياد کرد. ميانگين ميزان اعتماد به گروه اول به مراتب بيشتر از گروه دوم است. با توجه به نتيجه رگرسيوني، ۱۰ متغير مستقل اثرگذار بر متغير وابسته (اعتماد اجتماعي)، متغير فضاي مناسب اخلاق عمومي با ضريب تاثير ۰٫۲۵ بيشترين تاثير بر اعتماد اجتماعي را داشته است و پس از آن متغير احساس امنيت اجتماعي با ۰٫۲۴ در رديف دوم قرار دارد و متغيرهاي انسجام اجتماعي با ۰٫۱۸ و رضايت اجتماعي با ۰٫۱۶، پايبندي ديني با ۰٫۱۲، روحيه نوع دوستي با ۰٫۱۲، مقبوليت اجتماعي با ۰٫۰۸ در مراتب بعدي قرار گرفته اند. اما نتيجه بررسي نشان داده است متغير هاي؛ پايگاه اقتصادي و اجتماعي، بيگانگي اجتماعي و احساس محروميت ضريب تاثير معكوس بر متغيراعتماد اجتماعي داشته اند به عبارتي با افزايش هر واحد از سه متغير اخير در پاسخگويان، ميزان اعتماد اجتماعي به مقدار ۰٫۰۵ كاهش يافته است.