مقاله بررسي غناي گونه اي و فرم هاي حياتي در واحدهاي مختلف اراضي (مطالعه موردي: مراتع نيمه خشک حسين آباد تاکستان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مرتع از صفحه ۵۴۶ تا ۵۵۸ منتشر شده است.
نام: بررسي غناي گونه اي و فرم هاي حياتي در واحدهاي مختلف اراضي (مطالعه موردي: مراتع نيمه خشک حسين آباد تاکستان)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله غناي گونه اي
مقاله قاب ويتاکر
مقاله فرم هاي حياتي
مقاله واحد هاي اراضي
مقاله رگرسيون گروهي
مقاله حسين آباد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خليفه زاده رستم
جناب آقای / سرکار خانم: مصداقي منصور
جناب آقای / سرکار خانم: سپهري عادل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
يکي از مهمترين عوامل موثر بر پوشش گياهي منطقه، پستي و بلندي است. واحدهاي اراضي واحدهاي همگني هستند که بر اساس عوامل پستي و بلندي و خاک تفکيک مي شوند. در اين تحقيق با استفاده از قاب هاي ويتاکر، غناي گونه اي و فرم هاي رويشي گونه هاي گياهي در مناطق کليدي واقع در هر يک از دو واحد اراضي موجود در منطقه، با تيپ گياهي يکسان، در مراتع نيمه خشک حسين آباد استان قزوين، مورد مطالعه قرار گرفت. پس از تعيين مناطق کليدي هر يک از واحدهاي اراضي، دو قاب ويتاکر ۱/۰ هکتاري در واحدهاي ياد شده مستقر شد. نام گونه هاي وارده به داخل هر قاب به ترتيب از ۱/۰ تا ۱۰۰۰ مترمربع به همراه فرم رويشي و تعداد هر گونه در جداول مربوطه ثبت شد. با بکارگيري رج بندي به شيوه PCA قاب هاي ويتاکر مستقر در واحدهاي اراضي طبقه بندي شد. با استفاده از مدل رگرسيون خطي، دو معادله مناسب براي غناي گونه اي در واحدهاي اراضي پيشنهاد و ضرايب معادلات مذکور با استفاده از رگرسيون گروهي با يکديگر مقايسه شد. نتايج نشان داد غناي گونه اي در واحدهاي اراضي ۱،۲ و ۳،۳ از نظر آماري اختلاف معني داري داشته (p<0.05) و در واحد اراضي ۱،۲ نسبت به واحد ۳،۳ بيشتر است. همچنين از مقايسه نسبت ترکيب فرم هاي حياتي در واحدهاي اراضي ۱،۲ و ۳،۳ معلوم شد که شدت بهره برداري و چراي دام در واحد اراضي ۱،۲ کمتر از واحد ۳،۳ است.