مقاله بررسي فاصله زماني انجام تحقيق تا انتشار مقالات در مجلات علمي پژوهشي دندانپزشكي كشور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تير ۱۳۸۹ در پژوهنده از صفحه ۷۲ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: بررسي فاصله زماني انجام تحقيق تا انتشار مقالات در مجلات علمي پژوهشي دندانپزشكي كشور
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فاصله زماني انجام تحقيق تا تهيه مقاله
مقاله فاصله زماني اعلام وصول تا صدور تاييديه
مقاله فاصله زماني صدور تاييديه تا انتشار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شيباني نيا احمد
جناب آقای / سرکار خانم: ولايي ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: رمضاني ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: مهرشاديان محسن
جناب آقای / سرکار خانم: حراجي افشين
جناب آقای / سرکار خانم: حائري روحاني سيدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: خواجوي خان آزاده

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: يكي از چالشهاي آسيب گذار در كيفيت تحقيقات، طولاني بودن فواصل تحقيق تا اعلام وصول به مجله، تاييديه و انتشار مقالات است. نظر به عدم اطلاع از وضعيت آن، اين تحقيق روي مجلات داراي رتبه علمي پژوهشي دندانپزشكي كشور در سالهاي ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵ انجام شد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي، كليه مقالات واجد شرايط بر مبناي فواصل زماني گزارش شده برحسب ماه تعيين وضعيت گرديدند. حد مجاز فواصل فوق (تاخير) بر اساس نتايج مطالعه “دلفي” از پژوهشگران و سردبيران مجلات علوم پزشكي تعيين شد به اين ترتيب كه اگر مدت انجام تحقيق تا اعلام وصول بيش از شش ماه و فاصله بين اعلام وصول تا صدور تاييديه بيش از شش ماه و فاصله زماني بين صدور تاييديه تا انتشار بيش از سه ماه بود، بعنوان تاخير تلقي شد و نقش نام مجله، رشته تخصصي، تعداد نويسندگان، نوع طراحي، كيفيت منابع (عمر و نوع منبع، تعداد منابع فارسي، كتاب يا مقاله)، سازمان حمايت كننده طرح، بعنوان عوامل مرتبط با تاخير در زمانهاي مورد بررسي با استفاده از آزمون كاي دو مورد قضاوت آماري قرار گرفت. يافته ها: طي مدت مورد بررسي، ۵ مجله و تعداد ۴۷۴ مقاله مورد بررسي قرار گرفت. تاخير در فاصله انجام تحقيق تا اعلام وصول به ميزان ۸۵%، تاخير از اعلام وصول تا صدور تاييديه ۴/۵۷% و تاخير از صدور تاييديه تا انتشار ۴/۱۹% بود. بطوركلي در هر سه زمينه فوق ۵/۳۹% تاخير وجود داشت. ميزان تاخير در نوع مجله، منابع قديمي تر و منابع فارسي كمتر وجود داشت (p<0.05).
نتيجه گيري: به نظر مي رسد تاخير در فواصل مورد بررسي وجود دارد و با توجه به تبعات شناخته شده آ ن اقدامات لازم براي كاهش فواصل آن ضروري است.