مقاله بررسي فراواني اختلالات رواني و عوامل مرتبط با اقدام به خودكشي در بيماران مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان حضرت علي ابن ابيطالب (ع) رفسنجان در سال ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان از صفحه ۲۲۱ تا ۲۳۲ منتشر شده است.
نام: بررسي فراواني اختلالات رواني و عوامل مرتبط با اقدام به خودكشي در بيماران مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان حضرت علي ابن ابيطالب (ع) رفسنجان در سال ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خودكشي
مقاله اختلالات روان پزشكي
مقاله عوامل خطر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زارع حسين
جناب آقای / سرکار خانم: ناظر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: صيادي اناري احمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: خودكشي به عنوان يكي از اورژانس هاي روان پزشكي مورد توجه تمامي روان پزشكان و شبكه بهداشت است. در سال هاي اخير، خودكشي در تمام سنين به ويژه در سنين نوجواني افزايش داشته است. پديده پيشگيري در خودكشي بسيار مهم تر از مقوله درمان مي باشد. لذا در پژوهش حاضر فراواني اختلالات رواني و عوامل مرتبط با اقدام به خودكشي در بيماران مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان حضرت علي ابن ابيطالب (ع) رفسنجان مورد بررسي قرار گرفته است.
مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي، ۱۱۳ نفر كه با تشخيص اقدام به خودكشي در اورژانس بيمارستان حضرت علي ابن ابيطالب (ع) در سال ۱۳۸۶ پذيرش شده بودند، انتخاب شدند. پرسش نامه چندوجهي شخصيتي دانشگاه مينوسوتا و پرسش نامه مشخصات فردي و عوامل خطر خودكشي براي نمونه ها تكميل شد. پس از جمع آوري اطلاعات، جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي آماري رگرسيون خطي و همبستگي استفاده شد.
يافته ها: افسردگي با ۵۸%، خود بيمارانگاري با ۵۶%، اسكيزوفرني ۵۴% و شخصيت ضداجتماعي با ۵۴%، بالا ترين فراواني را، در گروه مورد مطالعه داشتند. بيماري هاي جسمي با ۷/۱۷% كمترين درصد را در بين ده عامل مرتبط با اقدام به خودكشي دارا بودند و ساير عوامل از جمله افسردگي با ۵/۵۷% و وضعيت تاهل با ۸/۴۷% به مراتب درصد هاي بالاتري داشتند، برحسب مقياس ۱۰ ماده اي خطر خودكشي، ۱/۷% اقدام كنندگان به خودكشي نياز به بستري داشتند. نمره مقياس خطر خودكشي ۶/۷۱% از اقدام كنندگان، در حدي بود كه نياز به بستري داوطلبانه را مطرح مي كرد. ارتباط معني داري بين ميانگين نمره فرد در چك ليست عوامل خطر و اختلالات خود بيمارانگاري، افسردگي، ضداجتماعي، اضطراب و اسكيزوفرني وجود داشت.
نتيجه گيري: اختلالات رواني، پيش بيني كننده اقدام به خودكشي هستند. همچنين حضور همزمان تعداد بيشتري از ده عامل مرتبط با خودكشي مثل وضعيت تاهل، افسردگي، سوءمصرف مواد و سنين نوجواني، افزايش دهنده ميزان جدي بودن خودكشي، در موارد اقدام به خودكشي مي باشند.