مقاله بررسي فراواني انواع عيوب انکساري در بيماران مراجعه کننده به درمانگاه چشم پزشکي بيمارستان امام خميني (ره) اروميه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي اروميه از صفحه ۱۸۱ تا ۱۸۵ منتشر شده است.
نام: بررسي فراواني انواع عيوب انکساري در بيماران مراجعه کننده به درمانگاه چشم پزشکي بيمارستان امام خميني (ره) اروميه
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عيوب انکساري
مقاله دوربيني
مقاله نزديک بيني
مقاله آستيگماتيسم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي نورالدين
جناب آقای / سرکار خانم: صمدي آيدنلو ناصر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پيش زمينه و هدف: بينايي يکي از شاخص هاي سلامتي و کيفيت زندگي است. بر اساس آخرين برآورد سازمان بهداشت جهاني ۱۶۱ ميليون نفر از مردم جهان داراي اختلال بينايي هستند، علت اصلي اختلال بينايي ممکن است عيوب انکساري باشد. هدف از اجراي اين طرح تعيين فراواني انواع عيوب انکساري در مراجعين به درمانگاه تخصصي چشم پزشکي بيمارستان امام خميني (ره) اروميه مي باشد.
مواد و روش کار: اين مطالعه از نوع توصيفي – مقطعي بوده و در آن ۴۵۱ نفر از مراجعين به درمانگاه تخصصي چشم بيمارستان امام خميني اروميه با عيب انکساري مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه گيري به صورت تصادفي در دسترس انجام گرفت. اطلاعات جمع آوري شده پس از پردازش در برنامه نرم افزار آماري SPSS با استفاده از آزمون هاي توصيفي تجزيه و تحليل گرديدند.
يافته ها: توزيع فراواني انواع عيوب انکساري در کل چشم هاي افراد تحت مطالعه نشان داد که ۴۱ چشم (۴٫۵ درصد) داراي بدون عيوب انکساري، ۷۱ چشم (۷٫۹ درصد) دوربين، ۲۹۰ چشم (۳۲٫۲ درصد) نزديک بين، ۷۳ چشم (۸٫۱ درصد) آستيگمات و ۴۲۷ چشم (۴۷٫۳ درصد) عيوب انکساري ترکيبي بوده است. شايع ترين عيب انکساري در بين نمونه هاي مورد مطالعه عيوب انکساري ترکيبي بود (۲۶۸ نفر يعني ۵۹٫۴ درصد) و عيب انکساري آستيگاتيسم تنها کم ترين فراواني (۲۹ نفر يعني ۶٫۴ درصد) را داشت. انواع عيوب انکساري در دو جنس مرد و زن تقريبا به موازات هم بوده و رابطه آماري معني داري بين آنان وجود نداشت (P>0.05). در تمام گروه هاي سني شايع ترين درجه عيب انکساري براي تمام عيوب انکساري در محدوده ۰-۴ ديوپتر بود.
بحث و نتيجه گيري: مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان فراواني عيوب انکساري در حجم نمونه کوچک انجام پذيرفته و قابل مقايسه با نتايج ساير مطالعات که با حجم نمونه بزرگ و با هدف تعيين ميزان شيوع عيوب انکساري انجام گرفته اند، نخواهد بود. لذا پشنهاد مي گردد مطالعات بعدي با حجم نمونه بيشتر و با هدف تعيين ميزان شيوع آن ها انجام گيرد.