مقاله بررسي فراواني عوارض نمونه گيري از پرزهاي جفتي جهت تشخيص زودهنگام تالاسمي ماژور در خانمهاي باردار ۱۳-۱۰ هفته که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۴۳ تا ۴۷ منتشر شده است.
نام: بررسي فراواني عوارض نمونه گيري از پرزهاي جفتي جهت تشخيص زودهنگام تالاسمي ماژور در خانمهاي باردار ۱۳-۱۰ هفته
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نمونه برداري از پرزهاي جفتي
مقاله تالاسمي ماژور
مقاله هماتوم ساب كوريونيك
مقاله سقط جنين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: منزوي ثاني راحله
جناب آقای / سرکار خانم: سوادكوهي فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: روحاني زهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: تشخيص زود هنگام بيماري تالاسمي توسط نمونه گيري از پرزهاي جفتي در دوران حاملگي نقش مهمي در ارزيابي سلامت جنين ايفا مي كند. به دليل افزايش خطر از دست دادن جنين و ساير خطرات احتمالي، اطلاع از فراواني عوارض اين روش در مادر و جنين با ارزش مي باشد. لذا اين مطالعه به منظور بررسي فراواني عوارض نمونه گيري از پررزهاي جفتي در استان سيستان و بلوچستان انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي در مركز نمونه گيري از پرزهاي جفتي دانشگاه علوم پزشكي زاهدان بر روي ۱۳۷ خانم باردار ۱۳-۱۰ هفته كه جهت انجام نمونه گيري از پرزهاي جفتي به مركز مربوطه مراجعه نمودند، انجام شد. نمونه گيري از پرزهاي جفتي از راه شكم با هدايت سونوگرافي انجام شد. نمونه ها جهت انجام آزمايش ژنتيك به آزمايشگاه ارسال شدند و بلافاصله پس از انجام نمونه گيري سونوگرافي كنترل از نظر وجود خونريزي داخل جفت در محل نمونه گيري، هماتوم پشت جفت و كنترل ضربان قلب جنين انجام و پس از ۲ ساعت استراحت خانم باردار مرخص گرديد. سپس نمونه ها از نظر نقايص جنيني و ميزان عوارض مورد ارزيابي قرار گرفتند.
يافته ها: شايعترين عارضه نمونه گيري از پرزهاي جفتي، هماتوم ساب كوريونيك در ۵/۶% (۹ مورد) بيماران بوده كه از اين تعداد يك مورد آن منجر به دكولمان جفت و نهايتا سقط جنين شد. ميزان از دست رفتن جنين %۰٫۷ (۱ مورد) بود و در پيگيري نوزادان نيز هيچ نقصي رويت نشد.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه نمونه گيري از پرزهاي جفتي مي تواند خطرساز مي باشد و بايد با دقت و مهارت خاصي انجام شود و اگر نمونه گيري پس از ۱۰ هفته بارداري انجام شود تاثيري در افزايش خطر و نقايص جنيني ندارد.