مقاله بررسي فراواني عوامل مرتبط با خانه گريزي دختران فراري ارجاع داده شده به يكي از مراكز پزشكي قانوني استان تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي پزشکي قانوني از صفحه ۱۴ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: بررسي فراواني عوامل مرتبط با خانه گريزي دختران فراري ارجاع داده شده به يكي از مراكز پزشكي قانوني استان تهران
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فرار از خانه
مقاله دختران فراري
مقاله سازمان پزشكي قانوني كشور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صابري اسفيدواجاني محسن
جناب آقای / سرکار خانم: مولوي نجومي مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: ملكوتي سيدكاظم
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي شاهرودي مقدم زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: بحريني مهشيد
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري آسيه
جناب آقای / سرکار خانم: مهاجرپور اميرمحمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: پديده فرار دختران از منزل طي سال هاي اخير در جامعه رو به فزوني نهاده است بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهاني سالانه بيش از يك ميليون نوجوان ۱۹-۱۳ ساله از خانه فرار مي كنند كه از اين تعداد %۷۴ دختر و %۲۶ پسر هستند. از جمله علل فرار مي توان به عوامل فردي، خانوادگي، اجتماعي و اقتصادي اشاره كرد. طرح مذكور عوامل مرتبط با فرار دختران را ارزيابي كرده راهكار مناسبي را براي پيشگيري و كنترل عوامل و معضلات حاصل از فرار پيشنهاد مي دهد.
روش بررسي: در اين مطالعه دختران فراري ارجاع داده شده به بخش معاينات زنان مركز پزشكي قانوني منطقه جنوب تهران مورد معاينه باليني قرار گرفته و پرسشنامه تهيه شده كه شامل متغيرهاي طرح است، براساس مصاحبه تكميل شد. در نهايت پس از جمع آوري داده ها، تجزيه و تحليل آماري آنها صورت گرفت.
يافته ها: با توجه به تعريف ارايه شده از دختر فراري، ۶۶ نفر وارد مطالعه شدند. ميانگين سن در هنگام فرار و انحراف معيار آن به ترتيب ۱۷٫۶ و ۳٫۱۷ سال بود. اكثر نمونه ها (%۸۴٫۴) هرگز مواد مخدر مصرف نكرده بودند. همچنين اكثر نمونه ها (%۸۲٫۵) هرگز الكل مصرف نكرده بودند. در بين نمونه ها، ۱۸ نفر (%۲۹) سابقه تجربه سوء استفاده جسمي و ۵ نفر (%۸٫۵) سابقه سوء استفاده جنسي در خانه را داشتند. سابقه رابطه جنسي با جنس مخالف قبل از فرار در ۲۲ مورد (%۳۴٫۴) وجود داشت. در بين نمونه ها، پرده بكارت در ۳۲ مورد (%۶۲٫۷) مدخوله بود. بر اساس پرسشنامه سلامت عمومي ۲۸ (GHQ) سوالي استاندارد شده فارسي و با نقطه برش ۲۳، از تعداد ۵۸ موردي كه پرسشنامه را تكميل كرده بودند، ۴۲ نفر (%۷۲٫۴) نياز به بررسي بيشتر داشتند.
نتيجه گيري: با توجه به روند رو به افزايش پديده فرار دختران از خانه و مسايل و عواقب حاصل از فرار دختران، توجه به مساله پيشگيري و شناسايي عوامل زمينه ساز و اجراي مداخلات گوناگون جهت اصلاح آنها ضروري به نظر مي رسد.