مقاله بررسي فراواني مرگ و مير کوتاه مدت در بيماران مبتلا به تاكي آريتمي فوق بطني زودرس به دنبال سکته حاد قلبي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۲۴۷ تا ۲۵۳ منتشر شده است.
نام: بررسي فراواني مرگ و مير کوتاه مدت در بيماران مبتلا به تاكي آريتمي فوق بطني زودرس به دنبال سکته حاد قلبي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تاكي آريتمي هاي فوق بطني
مقاله مرگ ومير كوتاه مدت
مقاله سكته حاد قلبي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عادل سيدمحمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: الستي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: اشرفي ماندانا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: عملكرد بطن چپ، شدت ضايعات عروق كرونري و وجود آريتمي هاي بطني به عنوان عوامل اصلي تاثير گذار در بقا بيماران بعد از سكته حاد قلبي شناخته شده اند. در اين مطالعه فراواني مرگ ومير کوتاه مدت يک ماهه در ميان بيماران با بروز زودرس (کمتر از ٧٢ ساعت) آريتمي فوق بطني (عارضه شايع سکته حاد قلبي) مورد ارزيابي قرار مي گيرد.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي آينده نگر ٣١۵ بيمار با حمله حاد سکته قلبي با بالا رفتن قطعه ST براي بار اول مورد ارزيابي قرار گرفته اند. سن، جنس، فاکتورهاي خطر و نوع آريتمي فوق بطني در ٧٢ ساعت اول از پرونده هاي پزشکي جمع آوري شد. بيماران به مدت يک ماه کامل پي گيري شدند. بروز موارد مرگ ناگهاني قلبي و يا حملات قلبي منجر به فوت استخراج شده و مورد تجزيه و تحليل آماري قرارگرفت.
يافته ها: از ٣٠٠ بيمار، ٢٠٨ نفر (۶۹٫۳ درصد) داراي يک تاکي آريتمي با ۱/۸ درصد مرگ و مير و ٧٨ نفر (٢۶ درصد) داراي دو تاکي آريتمي با ۱۲٫۸ درصد مرگ ومير و ١١ نفر (۳٫۷ درصد) داراي سه تاکي آريتمي با ۴۵ درصد مرگ و مير يك ماهه بودند. مرگ ومير در بين بيماران با و بدون تاکي کاردي دهليزي به ترتيب ٣۶ درصد و ۹٫۴ درصد بود ((P<0.05. مرگ و مير در بين بيماران با و بدون فيريلاسيون دهليزي به ترتيب ٢٠ درصد و ٩ درصد بود (.(P>0.05 مرگ و مير در بين بيماران با و بدون ضربان زودرس دهليزي به ترتيب ٨ درصد و ١۴ درصد بود (.(P>0.05 مرگ و مير در بين بيماران با و بدون تاکي کاردي سينوسي به ترتيب ١۵ درصد و ۵ درصد بود ((P<0.05.
نتيجه گيري: مرگ ومير کوتاه مدت يك ماهه سکته حاد قلبي (بالا رفتن قطعهST ) با تاکي کاردي سينوسي، تاکي کاردي دهليزي و آريتمي هاي فوق بطني متعدد همزمان شيوع بيشتري دارد.