مقاله بررسي فراواني و تنوع زيستي پلانکتوني تالاب شادگان به منظور تعيين وضعيت تروفيكي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در زيست شناسي دريا (بيولوژي دريا) از صفحه ۱ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: بررسي فراواني و تنوع زيستي پلانکتوني تالاب شادگان به منظور تعيين وضعيت تروفيكي
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنوع زيستي
مقاله تروفي
مقاله پلانکتون
مقاله تالاب شادگان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خلفه نيلساز منصور

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين تحقيق  فراواني و تركيب پلانکتوني تالاب شادگان در ۵ ايستگاه در سال ۸۷-۱۳۸۶ مطالعه شد و شناسايي جنس ها و تركيب آنها بصورت كيفي و فراواني (اندازه گيري ميزان کلروفيل براي فيتوپلانکتونها) از جنبه كمي، بررسي گرديد. مجموعا ۴۲ جنس فيتوپلانکتوني در ۴ رده باسيلاريوفيسه (دياتومه)، سيانوفيسه، کلروفيسه و دينوفيسه به ترتيب با در صد فراواني ۶۹٫۴، ۲۲٫۲۲، ۱۰٫۱۵ و ۵٫۱۶ حضور داشته كه غالب ترين آنها دياتومه ها و فراوانترين جنس از دياتومه ها جنس هاي Cyclotella و Nitzschia بوده اند. در اين مطالعه  24 جنس زئوپلانکتوني در ۴ گروه روتيفرآ، کوپه پودآ ، پروتوزوآ و کلادوسرآ به ترتيب با درصد فراواني ۸۰٫۴۷، ۱۷٫۳۰، ۲ و ۰٫۲۳ درصد حضور داشته و روتيفرها غالب ترين گروه بوده اند. فيتو پلانکتونها داراي دو پيك فراواني به ترتيب در تابستان و سپس با مقدار کمتر در اوايل پاييز بوده اند. بيشترين تنوع زيستي در ايستگاههاي رگبه و عطيش مشاهده شده است. ميانگين سالانه توليد اوليه ۱٫۶۷gC/m2/d به ترتيب با حداکثر و حداقل ۴٫۶۷ و ۰٫۵۰ بوده است. عدم حضور گونه هايي که شاخص درياچه هاي يوتروف بوده همچون جنس هاي Peridinium و Ceratium، همچنين عدم مشاهده شکوفايي سيانوفيسه ها، وجود شرايط يوتروفي را نفي مي كند. از جمله شواهد ديگر عدم وجود يوتروفي، حضور ماکروفيت ها، كدورت پايين آب و بالا بودن تنوع پلانکتوني است كه همگي شاخصي از كيفيت نسبتا طبيعي تالاب مي باشند. ورود پساب هاي کشاورزي به تالاب مي تواند در وهله اول با افزايش مواد مغذي سبب افزايش توليد اوليه گردد و طبق فرضيه هاي وقوع آشوب و استرس هاي محيطي، عوامل استرس زا، ابتدا سبب افزايش تنوع گونه اي مي گردند و درصورت ادامه و افزايش فشار استرس، وضعيت تنوع كاهش مي يابد.