مقاله بررسي فراواني کلستئاتوم در بيماران مبتلا به عفونت مزمن گوش مياني مراجعه کننده به بخش گوش، گلو و بيني بيمارستان امام رضاي مشهد از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله گوش، گلو، بيني و حنجره ايران از صفحه ۲۱ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: بررسي فراواني کلستئاتوم در بيماران مبتلا به عفونت مزمن گوش مياني مراجعه کننده به بخش گوش، گلو و بيني بيمارستان امام رضاي مشهد از سال ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۸
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عفونت گوش مياني
مقاله کلستئاتوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميمنه جهرمي احمد
جناب آقای / سرکار خانم: حسين نژادآرياني فائزه
جناب آقای / سرکار خانم: عرب خاني رقيه
جناب آقای / سرکار خانم: حسين نژادآرياني شيما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: عفونت مزمن گوش مياني از بيماري هاي ناتوان کننده است و در صورت ابتلاي به کلستئاتوم، درمان، جراحي است. تشخيص به موقع کلستئاتوم ارزش زيادي در روند درمان دارد. هدف از اين مطالعه بررسي ميزان شيوع کلستئاتوم در بيماران مبتلا به عفونت مزمن گوش مياني و بررسي عوامل دموگرافيک و متغيرهاي مربوط به بيماري بود.
روش کار: تعداد ۱۰۰ بيمار که در سال هاي ۸۸-۱۳۸۳ در بخش گوش، گلو و بيني بيمارستان امام رضاي مشهد تحت عمل جراحي جهت اوتيت مدياي مزمن قرار گرفته بودند به روش تصادفي ساده انتخاب شد. سن و جنسيت بيماران، مدت ابتلاي به اوتيت مدياي مزمن، علايم باليني محل پارگي پرده گوش و وجود يا فقدان کلستئاتوم بررسي شد.
نتايج: ميانگين سني۷۰ بيمار (۷۰ مرد و۳۰ زن) ۲۳٫۰۸±۱۱٫۳۵ سال و ميانگين مدت ابتلا به بيماري ۸٫۰۴±۷٫۱۴ سال بود. شايع ترين علايم بيماري، اتوره (%۹۲) و کاهش شنوايي (%۸۰) و شايع ترين نوع پارگي پرده تيمپان، پرفوراسيون کامل بود. شيوع کلستئاتوم %۴۲ و در مردان بيشتر از زنان بود (به ترتيب %۴۲٫۹ و %۴۰). وجود کلستئاتوم با جنسيت، سن، محل پارگي پرده تيمپان و وجود اتوره يا کاهش شنوايي ارتباطي معني دار داشت (P<0.05).
نتيجه گيري: شيوع کلستئاتوم در مبتلايان به اوتيت مدياي مزمن تحت عمل جراحي در مشهد بيشتر از ساير نقاط ايران و جهان ليکن از شيوع اوتيت مياني مزمن بدون کلستئاتوم کمتر است. لذا توجه از نظر وجود کلستئاتوم ضروري به نظر مي رسد.