مقاله بررسي فعاليت فيبرينوليتيک عصاره پلي فنليک زردچوبه (.Curcuma domestica Valet)، دارچين (Cinnamomum verum J.Presl)، گلپر (Heracleum persicum Desf. Ex Fischer) و آويشن شيرازي (.Zataria multiflora Boiss) در محيط برون تني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در تحقيقات گياهان دارويي و معطر ايران از صفحه ۵۷۲ تا ۵۸۰ منتشر شده است.
نام: بررسي فعاليت فيبرينوليتيک عصاره پلي فنليک زردچوبه (.Curcuma domestica Valet)، دارچين (Cinnamomum verum J.Presl)، گلپر (Heracleum persicum Desf. Ex Fischer) و آويشن شيرازي (.Zataria multiflora Boiss) در محيط برون تني
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فيبرينوليتيک
مقاله ترومبوآمبولي
مقاله زردچوبه (.Curcuma domestica Valet)
مقاله آويشن شيرازي (.Zataria multiflora Boiss)
مقاله دارچين (Cinnamomum verum J.Presl)
مقاله گلپر (Heracleum persicum Desf. Ex Fischer)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نادري غلامعلي
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري ديناني نرگس
جناب آقای / سرکار خانم: نجابت نيكو
جناب آقای / سرکار خانم: كلاردشت مريم
جناب آقای / سرکار خانم: جعفريان دهكردي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: عسگري صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: شامي راهله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اختلالات هموستاتيک منجر به ايجاد لخته هاي نابجا و ترومبوآمبولي مي گردد. داروهاي فيبرينوليتيک نظير استرپتوکيناز و اوروکيناز براي درمان ترومبوآمبولي بکار مي روند. اين داروها محدوديت هايي دارند و سبب ايجاد اثرهاي ناخواسته و گاهي مرگبار مي شوند. ترکيبهاي گياهي به عنوان ترکيبهايي سالم و بدون اثر جانبي در نظر گرفته مي شوند. با نظر به اينکه چهار گياه زردچوبه (Curcuma domestica Valet.)، آويشن شيرازي (Zataria  multiflora Boiss.)، دارچين (Cinnamomum verum J.Presl) و گلپر (Heracleum persicum Desf. Ex Fischer) در طب سنتي به عنوان گياهان ضد انعقاد و رقيق کننده خون معرفي شده اند، در اين مطالعه اثرهاي فيبرينوليتيک اين گياهان مورد بررسي قرار گرفت. جهت بررسي اثر فيبرينوليتيک، فيبرينوژن نشاندار شده با FITC با پلاسماي انساني مخلوط و به آن ca+2 اضافه گرديد. عصاره پلي فنلي تهيه شده چهار گياه ذکر شده در غلظت هاي ۰٫۰۵، ۰٫۵، ۵ و ۵۰ (mg/ml) به تنهايي و همراه با استرپتوکيناز به لخته نشاندار اضافه شدند و ۱۰، ۲۰، ۴۰ و ۶۰ دقيقه پس از اضافه نمودن عصاره ها فلورسانس ناشي از FITC تعيين گرديد (Em=510  و Ex= 478) نتايج نشان مي دهند که عصاره هاي آويشن شيرازي، دارچين و زردچوبه داراي اثر فيبرينوليتيک مي باشند. اين اثرها معني دار (P£۰٫۰۵) و وابسته به دوز مي باشند. عصاره گلپر اثر فيبرينوليتيک معني داري ندارد. اثر فيبرينوليتيکي ناشي از استرپتوکيناز در حضور عصاره  آويشن شيرازي به صورت وابسته به دوز افزايش مي يابد. در حضور عصاره زردچوبه و دارچين فقط در غلظت هاي ۵ و  (mg/ml) ۵۰اثر فيبرينوليتيکي ناشي از استرپتوکيناز به صورت معني دار افزايش مي يابد (P£۰٫۰۵) عصاره گلپر تاثيري بر اثر فيبرينوليتيک استرپتوکيناز ندارد. بنابراين مي توان گفت که آويشن شيرازي داراي بيشترين اثر فيبرينوليتيک و پس از آن به ترتيب دارچين و زردچوبه داراي اثر فيبرينوليتيک معني دار هستند و مي توانند در شرايط آزمايشگاهي سبب حل لخته شوند. در پايان، پيشنهاد مي شود که ترکيبهاي موجود در اين گياهان که سبب حل لخته مي شوند بررسي و همچنين خصوصيت حل لخته توسط اين گياهان در محيط In vivo در تحقيقات آينده شناسايي شوند.