مقاله بررسي قارچ هاي سطحي تاس ماهي ايراني (Acipensr persicus) پرورشي و صيد شده از درياي خزر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله تحقيقات دامپزشكي (دانشگاه تهران) از صفحه ۲۹۱ تا ۲۹۵ منتشر شده است.
نام: بررسي قارچ هاي سطحي تاس ماهي ايراني (Acipensr persicus) پرورشي و صيد شده از درياي خزر
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فلور قارچي
مقاله تاس ماهي ايراني
مقاله آبشش
مقاله باله
مقاله پوست

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فيروزبخش فريد
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي رضوان اله
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: خسروي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: جليل پور جليل
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيم زاده موسوي حسينعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
عفونت هاي قارچي ماهيان پراکندگي جهاني دارند که اغلب گونه هاي وحشي و پرورشي را تحت تاثير قرار مي دهند. هدف از مطالعه حاضر، جداسازي و شناسايي قارچ هاي سطحي در تاس ماهي ايراني پرورشي و صيد شده از درياي خزر بود. نمونه ها از پوست، باله و آبشش ماهيان تهيه و در محيط هاي کشت قارچي همراه با آنتي بيوتيک تلقيح و در دماي ۱±۲۳ درجه سانتيگراد نگهداري شدند. سيزده نوع قارچ از ماهيان جداسازي شد که شامل: آلترناريا آلترناتا، کلادوسپوريوم کاريوني، موکور، اورئوبازيديوم، پني سيليوم سيترينوم، پني سيليوم نوتاتوم، پني سيليوم فرکوئينتس، پسيلومايسس، آسپرژيلوس فلاووس، آسپرژيلوس فوميگاتوس، سودوآلشريا بوئدي، رودوتورلا روبروم و فوزاريوم بودند. در اين ميان کلادوسپوريوم کاريوني بيشترين فراواني را در بين قارچهاي جدا شده از تاس ماهي ايراني پرورشي (۹۵/۱۶ درصد) و صيد شده از دريا (۱۷/۱۰ درصد) نشان داد. همچنين بيشترين و کمترين ميزان قارچ ها بترتيب از باله (۶۸/۴۰ درصد) و پوست (۸۲/۲۸ درصد) ماهيان جدا شدند.