مقاله بررسي كاربرد زمان هاي مختلف افعال فارسي در بيماران مبتلا به زبان پريشي بروكاي بي دستور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در (شنوايي شناسي) auditory and vesitibular research از صفحه ۷۸ تا ۸۵ منتشر شده است.
نام: بررسي كاربرد زمان هاي مختلف افعال فارسي در بيماران مبتلا به زبان پريشي بروكاي بي دستور
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زبان پريشي بروكا
مقاله بي دستوري
مقاله فعل
مقاله زمان افعال
مقاله فارسي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهري آذر
جناب آقای / سرکار خانم: طحان زاده بهنوش
جناب آقای / سرکار خانم: جهاني يونس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بي دستوري، پديده اي عصب زبان شناختي است که به تازگي از زواياي ادراکي و تجربي مورد بررسي قرار گرفته است. تمرکز پژوهش حاضر بر نقايص دستوري در زبان پريشي هاي بروکاي بي دستور افراد فارسي زبان است و هدف از آن، بررسي ميزان کاربرد صحيح زمان هاي مختلف افعال فارسي در اين گروه از بيماران مي باشد.
روش بررسي: هشت بيمار مبتلا به زبان پريشي بي دستور، با ميانگين سني ۵۷ سال، در اين پژوهش توصيفي ـ تحليلي شرکت داشتند. بيماران براساس آزمون زبان پريشي فارسي، گزارش تصويربرداري و معيارهاي ورود و خروج مطالعه انتخاب شدند. هفت بيمار تک زبانه فارسي بودند و يک بيمار دو زبانه بود که تسلط کامل بر زبان فارسي داشت. همه بيماران ضايعه در نيم کره چپ داشتند و حداقل يک سال از زمان شروع ضايعه آنها سپري شده بود. آزمون زمان افعال فارسي، در دو بخش تکميل جمله نوشته شده و تصويري، روي بيماران اجرا شد.
يافته ها: بين زمان هاي مختلف گذشته، يعني ساده، نقلي، استمراري و بعيد، اختلاف معني داري نبود (p>0.05)، اما مقايسه ميانگين ها نشان داد که گذشته ساده، استمراري، نقلي و بعيد، به ترتيب داراي کمترين آسيب هستند. بين ميانگين پاسخ هاي بيماران به زمان گذشته افعال، در مقايسه با زمان حال، تفاوت معني دار هست. در مورد زمان هاي مختلف افعال نيز از کمترين آسيب به بيشترين، زمان هاي حال، آينده و گذشته مي باشند (p=0.02).
نتيجه گيري: در زبان فارسي نيز، مانند زبان هاي ديگر، زمان افعال در بيماران زبان پريش بروکاي بي دستور دستخوش آسيب مي شود. آنان در زمان گذشته نسبت به حال و آينده اشکال بيشتري دارند.