مقاله بررسي كيفيت بهداشتي هواي شهر تهران در سال ۱۳۸۷ با تكيه بر شاخص كيفيت هوا (AQI) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در سلامت كار ايران از صفحه ۵۹ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: بررسي كيفيت بهداشتي هواي شهر تهران در سال ۱۳۸۷ با تكيه بر شاخص كيفيت هوا (AQI)
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آلودگي هوا
مقاله شاخص کيفيت هوا
مقاله آلاينده مسوول
مقاله تهران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گلباز سميه
جناب آقای / سرکار خانم: فرزادكيا مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: كرماني مجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: در دهه هاي اخير شهر تهران بدليل رشد بيش از حد جمعيت، افزايش بسيار زياد وسايل نقليه و نيز تجمع و تمركز شديد صنايع با بحران هاي زيست محيطي گوناگون از جمله آلودگي هوا دست به گريبان است. بر اين اساس پايش آلاينده ها و تعيين مستمر كيفيت هواي اين كلان شهر به منظور تدوين برنامه هاي كنترل آن، ضروري به نظر مي رسد.
روش بررسي: در اين تحقيق شاخص كيفيت هوا از طريق درون يابي بين غلظت آلاينده ها براي پنج آلاينده معيار يعني CO ، NO2 ، SO2 ، PM10 ، O3 هواي شهر تهران در سال ۱۳۸۷ محاسبه شد و بر مبناي جدول استاندارد كيفيت بهداشتي هوا در گروه هاي خوب، متوسط، غير بهداشتي براي گروه هاي حساس، غير بهداشتي، بسيار غير بهداشتي و خطرناك طبقه بندي گرديد.
يافته ها: نتايج اين تحقيق نشان داد كه در سال ۱۳۸۷، ۴۳ روز كيفيت هوا از حد استاندارد سازمان حفاظت محيط زيست آمريكا كمتر شد و در۳۲۳ روز ديگر از حد استاندارد ( AQI >100 ) تجاوز كرده است كه به ترتيب ۴۰ درصد غير بهداشتي براي گروه هاي حساس، ۲۷ درصد بسيار غيربهداشتي و ۲۱ درصد غيربهداشتي بوده است. در فصل تابستان، ازن و در فصل زمستان، منوكسيدكربن به عنوان آلاينده مسئول شناخته شدند. همچنين ماه هاي تير و مرداد به ترتيب با ميانگين شاخص هاي ۲۰۴ و ۲۱۴ آلوده ترين ماه هاي سال بودند.
نتيجه گيري: مقايسه نتايج اين تحقيق با مطالعات سنوات گذشته نشان داد كه كيفيت هواي شهر تهران بهبود نيافته و در وضعيت بسيار وخيمي از نظر حفظ سلامتي افراد جامعه، بخصوص گروه هاي حساس قرار دارد