مقاله بررسي مدل اولويت بندي ايمن سازي معابر پياده شهري با محوريت شبکه هاي عصبي مصنوعي (ANN) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مطالعات مديريت ترافيك از صفحه ۳۹ تا ۵۴ منتشر شده است.
نام: بررسي مدل اولويت بندي ايمن سازي معابر پياده شهري با محوريت شبکه هاي عصبي مصنوعي (ANN)
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ايمن سازي
مقاله معابر پياده شهري
مقاله معابر پرخطر شهري
مقاله پيش بيني
مقاله اولويت بندي
مقاله شبکه هاي عصبي مصنوعي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حديقه جواني محسن
جناب آقای / سرکار خانم: صفارزاده محمود
جناب آقای / سرکار خانم: ناصرعلوي سيدصابر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تصادفات پديده اي چند علتي است که نمي توان آن را با در نظر گرفتن عواملي محدود به طور کامل کنترل و مديريت کرد. يکي از مهم ترين عوامل موثر در اولويت بندي معابر پر خطر شهري (تصادف خيز) براي عابران پياده، عوامل محيطي وقوع تصادف است که تاکنون در روش هاي موجود به طور جامع در نظر گرفته نشده است. اولويت بندي اين معابر را نمي توان بدون در نظر گرفتن و استفاده از آمار و اطلاعات وضع موجود، از ترکيب هاي خطي و مدل هاي ساده رياضي مورد بررسي قرار داد زيرا تصميم گيري درباره انتخاب معابر پرخطر را دچار مشکل مي کند. در اين تحقيق با ارايه روش مشاهده اي با استفاده از شبکه هاي عصبي مصنوعي، مدلي جديد به منظور اولويت بندي معابر پر خطر شهري با محوريت عابران پياده ارايه مي شود. در اين روش، معابر شهري مذکور با درنظرگرفتن هم زمان پارامترهاي هندسي، ترافيکي و کنترلي با استفاده از يک مدل ارايه شده با شبکه هاي عصبي مصنوعي و آمار و اطلاعات تصادفات عابران پياده به عنوان مدل پيش بيني و به دنبال آن، استفاده از داده هاي تصادفات و خطرپذيري معابر به عنوان مدل اولويت بندي ارايه شده است. از عوامل موثر در توليد اين مدل مي توان به طول معابر، عرض معابر، عرض پياده روها، پارک حاشيه اي معابر، عرض ميانه معبر، محدوديت سرعت معبر، روشنايي معابر، کيفيت رويه آسفالت معابر، ميزان تفکيک سواره رو و پياده رو، کاربري اطراف معابر، ميزان حضور پليس در معابر، ميزان تناسب سرعت با کاربري در معابر، تناسب گذرگاه هاي عرضي و شيب معابر اشاره کرد. استفاده از مدل ارايه شده با عوامل ذکر شده در اين تحقيق، دقت و کارايي فرآيند اولويت بندي معابر پرخطر شهري براي عابران پياده، با استفاده از آمار و اطلاعات تصادفات به مقدار قابل توجهي افزايش مي دهد.