مقاله بررسي مقاومت به استرس در سويه هاي صنعتي ساكارومايسس سرويزيه به منظور طراحي محيط هاي غربال گر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علوم تغذيه و صنايع غذايي ايران از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: بررسي مقاومت به استرس در سويه هاي صنعتي ساكارومايسس سرويزيه به منظور طراحي محيط هاي غربال گر
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله محیط های غربال گر
مقاله ساکارومایسس سرویزیه
مقاله استرس
مقاله ترهالوز
مقاله فشار اسمزی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گلابي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: نحوي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: توسلي منوچهر
جناب آقای / سرکار خانم: مبيني دهكردي محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: براي دست يابي به سويه هاي ميكروبي با صفات ويژه صنعتي دو روش عمده وجود دارد: جداسازي سويه مورد نظر از محيط يا القاي جهش در سويه هاي صنعتي و جداسازي سويه اي با صفات مورد نظر. اما بررسي خصوصيات مطلوب مورد نظر در همه سويه هاي جداسازي شده، بسيار پرهزينه و زمان بر است. هدف از اين تحقيق، بررسي ميزان مقاومت به عوامل استرس زا در سويه هاي ساكارومايسس سرويزيه و بررسي ارتباط آن با ويژگي هاي مطلوب صنعتي، مانند مقاومت به فشار اسمزي و توليد بالاتر ميزان درون سلولي ترهالوز در جهت طراحي محيط هاي غربال گر به منظور هدفمند كردن جداسازي سلول هايي با ويژگي هاي ذكر شده از يك جمعيت ميكروبي است.
مواد و روش ها: ميزان مقاومت سويه هاي مختلف ساكارومايسس سرويزيه با روش تعيين درصد بقاي سلولي در مواجه با استرس هاي ناشي از %۴۰ Sorbitol , 3M NaCI ، شوك سرما در دماي -۲۰°C و شوك حرارتي ۵۲°C تعيين شد. ميزان تجمع درون سلولي ترهالوز با معرف آنترون اندازه گيري شد و ارتباط اين عوامل با استفاده از آناليز داده هاي آماري بررسي شد.
يافته ها : همبستگي شديدي بين ميزان مقاومت به شوك حاصل از NaCl و شوك حاصل از سوربيتول در ميان سويه هاي ساكارومايسس سرويزيه مشاهده شد. اين ارتباط در سطح ۹۹% معني دار بود  (p<0/01) همچنين، ارتباط ميزان تجمع درون سلولي ترهالوز با قدرت بقاي سلولي در هنگام بروز استرس شوك حرارتي در سطح ۹۹% معني داري قرار داشت.
نتيجه گيري: با توجه به ناكارآمد بودن عوامل قندي در جداسازي سويه هاي مقاوم به فشار اسمزي، با استفاده از NaCl به عنوان عامل غربال گر مي توان سويه هاي مقاوم تر به فشار اسمزي را از ميان يك سوسپانسيون سلولي به طور هدفمند جداسازي كرد، همچنين، عامل غربال گر شوك حرارتي براي جداسازي هدفمند سويه هايي كه ميزان تجمع ترهالوز درون سلولي بالاتري دارند، بسيار كارآمد است.