مقاله بررسي مقايسه اي تاثير کارآموزي باليني اصول و فنون به روش ايفاي نقش و روش سنتي بر رفتارهاي مراقبتي دانشجويان پرستاري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۸ در نشريه پرستاري ايران از صفحه ۴۲ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: بررسي مقايسه اي تاثير کارآموزي باليني اصول و فنون به روش ايفاي نقش و روش سنتي بر رفتارهاي مراقبتي دانشجويان پرستاري
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رفتارهاي مراقبتي
مقاله مراقبت
مقاله دانشجويان پرستاري
مقاله بيمار استاندارد
مقاله ايفاي نقش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رفيعي فروغ
جناب آقای / سرکار خانم: حق‌ دوست اسكويي سيده فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: پيروي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: حقاني حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مراقبت در پرستاري يک مفهوم چند بعدي است که مي تواند از طريق آموزش هدف دار و دانشجو محور و با استفاده از روش هاي مختلف در طول دوره کارشناسي گسترش يابد. هر چند اعتقاد بر اين است که مراقبت قابل يادگيري است، اما هنوز شواهد تحقيقي کافي در مورد آن وجود ندارد.
هدف: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثر بخشي کارآموزي باليني اصول و فنون به روش ايفاي نقش و روش سنتي بر رفتارهاي مراقبتي دانشجويان سال اول دانشکده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشکي ايران انجام شد.
روش کار: اين مطالعه آزمايشي يک پژوهش نيمه تجربي با استفاده از گروه کنترل معادل و طرح پس آزمون است. پنجاه و يک نفر دانشجويان اصول و فنون پرستاري بطور تصادفي به دو گروه تجربي و کنترل تقسيم شدند. گروه تجربي کارآموزي اصول و فنون را به روش ايفاي نقش در مرکز مهارت هاي باليني و گروه کنترل، کارآموزي خود را بطور معمول در مراکز آموزشي دانشگاه طي کردند. سپس رفتارهاي مراقبتي هر دو گروه با استفاده از ابزار رفتارهاي مراقبتي(CBI)  در اولين کارآموزي داخلي و جراحي مشاهده و مقايسه شد.
نتايج: نتايج نشان داد که رفتارهاي مراقبتي در بعد «قايل شدن احترام براي ديگري» بيشترين فراواني و رفتارهاي مراقبتي در بعد «دانش و مهارت حرفه اي» کمترين فراواني را در هر دو گروه به خود اختصاص داده است. آزمون آماري من ويتني نشان داد که اختلاف معني داري بين ميانگين بعد «اطمينان از حضور انساني» در دو گروه وجود داشته است
(P=0.038). استفاده از همين آزمون نشان داد که بين ميانگين کل رفتارهاي مراقبتي دو گروه تفاوت معني داري وجود نداشته است.
بحث و نتيجه گيري: با توجه به عدم تفاوت ميانگين کل رفتارهاي مراقبتي در دو گروه، لازم است طرح هاي پژوهشي مشابه با استفاه از حجم نمونه بزرگ تر همراه با تغييراتي در طرح پژوهش صورت گيرد. اهميت دانشجويان به قايل شدن احترام براي بيماران، کاربرد رويکردهايي جهت حفظ و تداوم جنبه هاي بين فردي مراقبت در برنامه هاي آموزشي پرستاري را مطرح مي کند. عدم برخورداري دانشجويان از دانش و مهارت کافي، تغيير شيوه هاي آموزش جنبه هاي عملي کار پرستاري را مطرح مي سازد.