مقاله بررسي مقايسه اي عفونت هاي ادراري در بيماران سرپايي سيگاري و غيرسيگاري مراجعه کننده به پلي کلينيک اميرکبير اهواز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۳۷۵ تا ۳۸۱ منتشر شده است.
نام: بررسي مقايسه اي عفونت هاي ادراري در بيماران سرپايي سيگاري و غيرسيگاري مراجعه کننده به پلي کلينيک اميرکبير اهواز
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دود سيگار
مقاله عفونت ادراري
مقاله اهواز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علوي سيدمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: لطفي سيدجلال

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: اختلال عملکرد سلولي ماکروفاژهاي آلوئولي به علت دود سيگار ممکن است ميزان عفونت هاي تنفسي را افزايش دهد. بهر حال افزايش حساسيت سيگاري ها به عفونت در ساير ارگان هاي بدن نشان مي دهد که اثرات تنباکو محدود به دستگاه تنفسي نمي شود. هدف از انجام اين مطالعه تعيين اثر سيگار بر عفونت مجراي ادراري بود.
روش بررسي: اين مطالعه آينده نگر مورد – شاهد در بين ۵۱ نفر سيگاري (به عنوان مورد) و ۵۱ نفر غير سيگاري (به عنوان شاهد) در طول سال ۱۳۸۴ در شهر اهواز انجام شد. نمونه گيري انجام نشد بلکه کليه داوطلباني که مايل به شرکت بودند بعد از همانند سازي سني و جنسي، بترتيب ورود به مطالعه به صورت تصادفي (قرعه كشي) انتخاب شدند. اساس تشخيص عفونت ادراري، کشت ادرار (با کلني کانت ۱۰۵ باکتري در هر ميلي ليتر ادرار با حساسيت و ويژگي ۹۰ درصد و ۹۵ درصد) بود. پرسشنامه حاوي اطلاعات فردي و علايم و نشانه ها تنظيم و براي هر بيمار تکميل گرديد. نتايج حاصله در سيستم SPSS13 و با استفاده از آزمون کاي دو مورد مقايسه قرار گرفتند. اختلاف ها در P-value کمتر از ۰٫۰۵ معنادار تلقي شدند.
يافته ها: ميزان بروز عفونت هاي ادراري در افراد سيگاري و غير سيگاري به ترتيب ۲۷٫۵ درصد و ۲۱٫۶ درصد مي باشد که اختلاف معناداري را نشان نمي دهد(P>0.05) . تعداد افرادي که دو بار يا بيشتر به علت عفونت مكرر مراجعه داشته اند در افراد سيگاري و غير سيگاري به ترتيب ۵۰ درصد و۲۷٫۳  درصد بود که اختلاف معناداري نشان مي دهد(P<0.05) . تنوع ميکروبي در افراد سيگاري ۷۷٫۳ درصد و در افراد غير سيگاري ۲۲٫۷ درصد بود (P=0.004).
نتيجه گيري: دود سيگار باعث افزايش ريسك ابتلا به عفونت ادراري نمي شود ولي مي تواند باعث تنوع ميكروبي در بيماران و همچنين باعث افزايش تكرار عفونت هاي ادراري شود.