مقاله بررسي مقايسه اي ميزان هموسيستئين سرم در بيماران با سقط راجعه و زنان بارور طبيعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تير ۱۳۸۹ در مجله زنان مامايي و نازايي ايران از صفحه ۱ تا ۶ منتشر شده است.
نام: بررسي مقايسه اي ميزان هموسيستئين سرم در بيماران با سقط راجعه و زنان بارور طبيعي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سقط مکرر
مقاله ترومبوفيليا
مقاله هموسيستئين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طاهري پناه ربابه
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني مريم السادات
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: زماني الناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سقط راجعه يكي از معضلات علم مامايي است كه علل مختلفي مي تواند داشته باشد. از آنجا كه هموسيستئين نقش مهمي در لانه گزيني و رشد و نمو جفت دارد. لذا  اين مطالعه با هدف بررسي نقش هموسيستئين سرمي در بيماران با سقط راجعه در مقايسه با افراد با سابقه باروري طبيعي انجام شده است.
روش كار: اين مطالعه به صورت توصيفي و آينده نگر بر روي ۶۰ زن غيرباردار ۱۵-۴۰ ساله مراجعه کننده به درمانگاه بيمارستان امام حسين (ع) تهران در سالهاي ۱۳۸۶-۱۳۸۷ انجام گرديد. از اين افراد ۳۰ نفر سابقه سقط راجعه داشتند (گروه مورد) که با انجام آزمونهاي مربوطه علل ژنتيک، آناتومي، اختلالات هورموني و ايمونولوژيک در مورد آنها کنار گذاشته شد. ۳۰ نفر نيز با سابقه بارداري طبيعي به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. بيماران دو گروه با يکديگر همسان سازي شدند. نمونه سرمي جهت اندازه گيري هموسيستئين خون ناشتا گرفته شد. سپس دو گروه بارور طبيعي (مورد) و افراد با سقط مکرر (کنترل) مقايسه شدند و اطلاعات بدست آمده پس از جمع آوري با استفاده از نرم افزار آماري SPSS (نسخه ۱۱) و آزمون آماري  tمورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. سطح معني داري در اين مطالعه ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.
يافته ها: ميانگين سني در گروه مورد ۵/۷ ±۹/۲۹ و درگروه کنترل ۳/۵±۱/۳۰ سال بود که تفاوت معني داري نداشت. تعداد حاملگي هاي قبلي در گروه مورد ۳/۱±۸/۲ و در گروه کنترل ۲/۱±۶/۴ بود. تعداد سقط در گروه مورد ۰۲/۱±۱۳/۴ در مقابل صفر در گروه کنترل بود. هر چند فقط در سه نفر از گروه با سقط مکرر در مقابل هيچ مورد از گروه کنترل هيپرهموسيستئينمي وجود دارد ولي ميانگين سطح سرمي هموسيستئين در گروه با سابقه سقط مکرر ۸/۳±۰۵/۱۰ ميکرومول بر ليتر بالاتر از افراد طبيعي با ۳/۲±۲/۸ ميکرومول بر ليتر بود که البته اين تفاوت از لحاظ آماري معني دار مي باشد.
نتيجه گيري: هيپرهموسيستئينمي با تاثير بر عروق و ايجاد اختلالاتي بر روند لانه گزيني و رشد جفت، موجب بروز مکرر سقط مي گردد، بنابراين اندازه گيري هموسيستئين در بررسي علل سقط مکرر در بيماران توصيه مي شود و در صورت افزايش مي توان با درمانهاي مناسب از بروز آن پيشگيري نمود.