مقاله بررسي مقايسه اي ناگويي خلقي در بيماران مبتلا به اختلالات سايکوتيک، غير سايکوتيک و افراد بهنجار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۵۶ تا ۶۲ منتشر شده است.
نام: بررسي مقايسه اي ناگويي خلقي در بيماران مبتلا به اختلالات سايکوتيک، غير سايکوتيک و افراد بهنجار
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلالات روان پريشانه
مقاله تنظيم هيجان
مقاله ناگويي خلقي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حشمتي رسول
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني نيما
جناب آقای / سرکار خانم: رستمي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: اخوان حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
 مقدمه و هدف: مطالعات پيشين که ناگويي خلقي را در بيماران سايکوتيک بررسي کرده اند، نشان داده اند که اين بيماران دشواريهاي زيادي در شناسايي و اظهار احساساتشان دارند. هدف مطالعه حاضر تعيين ميزان ناگويي خلقي در بيماران مبتلا به اختلالات سايکوتيک، بيماران غير سايکوتيک و افراد بهنجار است.
روش کار: در اين مطالعه علي- مقايسه اي تعداد ۶۰ بيمار سايکوتيک، ۶۰ بيمار غير سايکوتيک و ۱۴۰ فرد سالم که از لحاظ متغيرهاي جمعيت شناختي با يکديگر همسان شده بودند و نتايج آزمون لوين نيز حاکي از همگني واريانس ها در سه گروه بود به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و با بهره گيري از مقياس ناگويي خلقي تورنتو مورد مقايسه قرار گرفتند.
نتايج: نتايج نشان داد در متغير ناگويي خلقي بيماران مبتلا به اختلالات سايکوتيک و افراد بهنجار و بيماران مبتلا به اختلالات غيرسايکوتيک و افراد بهنجار  تفاوت معنادار دارند (۰۰۱/P< 0). همچنين مولفه هاي دشواري در شناسايي و توصيف احساسات و جهت گيري فکري بيروني در بيماران سايکوتيک بيشتر از دو گروه ديگر بود.
نتيجه نهايي: يافته هاي مطالعه نشان داد که بيماران سايکوتيک داراي سطوح بالاي ناگويي خلقي هستند، بنابراين لازم است که تدابير درماني ويژه اي از جمله درمان متمرکز بر هيجان گرينبرگ جهت کاهش ناگويي خلقي در اين افراد صورت گيرد.