مقاله بررسي مقدار مورفين مورد نياز براي كنترل درد بعد از اعمال جراحي سنگ كليه تحت بيهوشي عمومي با پروپوفول و رمي فنتانيل؛ مقايسه تجويز مورفين قبل از برش جراحي يا اواخر عمل جراحي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله انجمن آنستزيولوژي و مراقبتهاي ويژه از صفحه ۶۱ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: بررسي مقدار مورفين مورد نياز براي كنترل درد بعد از اعمال جراحي سنگ كليه تحت بيهوشي عمومي با پروپوفول و رمي فنتانيل؛ مقايسه تجويز مورفين قبل از برش جراحي يا اواخر عمل جراحي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رمي فنتانيل
مقاله مورفين
مقاله كنترل درد پس از عمل
مقاله PCA

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اميني افشين
جناب آقای / سرکار خانم: حميدي سيدعليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: كنترل درد بعد از عمل جراحي همواره يكي از دغدغه هاي فكري متخصصان بيهوشي بوده است. روش هاي مختلفي براي كنترل درد پيشنهاد شده كه يكي از آنها استفاده از مخدرها است. داروهاي مخدر كوتاه اثر (مثل رمي فنتانيل) نمي توانند اين خواسته را به نحو مطلوب برآورده كنند (به علت كوتاه اثر بودن و ريسك ايجاد تولرانس حاد)؛ لذا در اين مطالعه برآن شديم تا با استفاده از مخدرهاي طولاني اثر همانند مورفين و مقايسه دو روش تجويز مورفين قبل از برش جراحي يا ۲۰ تا ۳۰ دقيقه قبل از اتمام عمل جراحي در بيماران جراحي باز سنگ كليه و كنترل ۲۴ ساعته درد به وسيله دستگاه كنترل درد توسط بيمار (PCA) اين مهم را به انجام رسانيم.
مواد و روش ها: ۶۰ بيمار در رده سني ۴۰ تا ۷۰ سال كه براي انجام عمل جراحي باز سنگ كليه كانديد شده بودند و كلاس ASA 1 و ۲ داشتند به صورت كارآزمايي باليني تصادفي دوسوكور تحت مطالعه قرار گرفتند. بيهوشي با پروپوفول و رمي فنتانيل القا شد و ادامه بيهوشي با پروپوفول با دوز ۷۵-۱۰۰ ميكروگرم/ دقيقه و رمي فنتانيل با دوز ۰٫۱-۰٫۵ ميكروگرم/ كيلوگرم/ دقيقه و %۵۰ اكسيژن + %۵۰ اكسيد نيتروژن و لوله تراشه بود. مورفين با دوز ۰٫۱ ميلي گرم/ كيلوگرم به دو گروه مساوي و در دو زمان متفاوت و به صورت تصادفي در ضمن جراحي داده شد: به گروه اول قبل از برش جراحي و به گروه دوم ۲۰ تا ۳۰ دقيقه قبل از اتمام جراحي. درد در اتاق بهبود بر اساس معيار بصري سنجش درد تعيين شد و پس از رسيدن شدت درد به ۳ (با استفاده از مورفين) دستگاه PCA به بيمار وصل و به بخش فرستاده مي شد. در بخش اين دو گروه از نظر شدت درد هر ۴ ساعت و نهايتا مقدار مورفين مصرفي در طي ۲۴ ساعت با هم مقايسه مي شدند.
نتايج: بيماران از نظر تغييرات هموديناميك حين عمل، مدت زمان بيدار شدن پس از پايان عمل، شدت درد در موقع بيدار شدن، مدت زمان ماندن در اتاق بهبود و مقدار مورفين مصرفي در ۲۴ ساعت و رضايت مندي بيماران در دو گروه تفاوت معني داري نداشتند (pv>0.05).
بحث: اين مطالعه نشان مي دهد كه تجويز مورفين در ابتداي عمل يا تجويز آن ۲۰ تا ۳۰ دقيقه قبل از پايان عمل ارجحيتي از نظر كنترل درد پس از عمل و مقدار مورفين مورد نياز طي ۲۴ ساعت بعد از عمل ندارد.