مقاله بررسي ميزان آپوپتوزيس طي افزايش سن در کارديوميوسيت هاي بطني موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در فصلنامه علوم پزشكي دانشگاه آزاد اسلامي از صفحه ۲۲۳ تا ۲۲۹ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان آپوپتوزيس طي افزايش سن در کارديوميوسيت هاي بطني موش صحرايي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آپوپتوزيس
مقاله قلب
مقاله موش صحرايي
مقاله پيري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دوستار يوسف
جناب آقای / سرکار خانم: قديري صوفي فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي اصل ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: علي پور محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: افزايش ميزان استرس اكسيداتيو يكي از عوامل آسيب رسان در ساختار و عملكرد سلولي مي باشد و بافت هايي نظير قلب كه تقسيم سلولي ندارند، نسبت به سايرين بيشتر به آسيب هاي حاصله از استرس هاي اكسيداتيو حساس هستند. هدف از مطالعه حاضر بررسي تغييرات آپوپتوزيس طي افزايش سن در كارديوميوسيت هاي موش صحرايي بود.
 روش بررسي: در اين پژوهش تجربي چهل و هشت موش صحرايي (رت) نر سه ماهه از نژاد ويستار با ميانگين وزن۱۴±۲۳۰ گرم بصورت تصادفي انتخاب و در چهار گروه ۱۲ تايي و در سنين ۶، ۹، ۱۲ و ۱۵ ماهگي تقسيم شدند.
قلب ۶ رت جهت بررسي آپوپتوزيس به روش تانل جدا گرديده و در فرمالين ۱۰ درصد فيکس گرديد. قلب ۶ رت ديگر نيز جدا شده و با Ice-cold saline شستشو و سپس هوموژنيزه گرديده و سوپرناتانت جهت بررسي ميزان آپوپتوزيس با استفاده از روش الايزا مورد استفاده قرار گرفت.
يافته ها: نتايج حاصل از بررسي آپوپتوزيس به روش الايزا و تانل حاکي از افزايش ميزان سلول هاي آپوپتوتيک با افزايش سن در دو گروه ۱۲ و ۱۵ماهه در مقايسه با گروه ۶ ماهه بود ( به ترتيب p<0.05  و p<0.01) در بررسي آپوپتوزيس به روش تانل، افزايش معني دار ميزان آپوپتوزيس در گروه ۹ ماهه در مقايسه با گروه ۶ ماهه مشاهده شد (p<0.05).
نتيجه گيري: يافته هاي مطالعه حاضر نشان داد که سن حيوانات فاکتور مهمي در افزايش آپوپتوزيس بافت قلب مي باشد.