مقاله بررسي ميزان آگاهي مادران در مورد وضعيت تغذيه اي کودکان زير يک سال مراجعه کننده به درمانگاه فيلد آموزش پزشکي جامعه نگر زنجان در نيمه اول سال۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي زنجان از صفحه ۶۱ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان آگاهي مادران در مورد وضعيت تغذيه اي کودکان زير يک سال مراجعه کننده به درمانگاه فيلد آموزش پزشکي جامعه نگر زنجان در نيمه اول سال۸۷
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلال رشد
مقاله تغذيه تکميلي
مقاله آگاهي مادران
مقاله شيرخوار
مقاله تغذيه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خوشنويس اصل پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: صادق زاده منصور
جناب آقای / سرکار خانم: كوشا علي
جناب آقای / سرکار خانم: درياباري سيدنورالدين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کودکان مبتلا به اختلال رشد ممکن است کاهش قابل ملاحظه اي در رشد فيزيکي و اختلال در عملکردهاي تکاملي و شناختي داشته باشند. بعد از ۶ ماهگي حدود ۳/۱ ميزان انرژي دريافتي کودک از طريق تغذيه تکميلي بايد تامين گردد. بررسي ها نشان داده که فقر به تنهايي عامل سوء تغذيه نمي باشد و در اين زمينه نقش آگاهي مادران در استفاده بهينه از سبد اقتصادي خانواده و شروع تغذيه تکميلي در زمان و با مواد غذايي مناسب برجسته تر مي باشد. اين مطالعه به ارزيابي ميزان آگاهي مادران در زمينه تغذيه کودکان و عوامل موثر بر آن پرداخته است.
روش بررسي: اين پژوهش يک مطالعه توصيفي – مقطعي است که با استفاده از پرسشنامه برروي ۳۰۰ مادر داراي كودك شيرخوار ۶ تا ۱۲ ماهه تحت پوشش فيلد آموزش پزشکي جامعه نگر زنجان انجام گرديده است. ميزان آگاهي مادران در زمينه تغذيه تکميلي به تفکيک سن و ميزان تحصيلات مادر، تعداد فرزندان و نوع مسکن آنان ارزيابي گرديد.
نتايج: ۳/۶۰ درصد از مادران در سنين ۲۰تا ۲۹ سال قرار داشتند. از نظر ميزان تحصيلات ۳/۵۳ درصد داراي تحصيلات ابتدايي بودند. ۵۵ درصد در خانه استيجاري سکونت داشتند و ۵/۴۷ درصد آنان داراي يک فرزند بودند. ۳/۴۲ درصد آنان آگاهي متوسط داشتند. ۸۲ درصد سن صحيح شروع تغذيه کمکي را مي دانستند، ولي ۹۲ درصد آن ها نمي دانستند که بهترين زمان تغذيه کمکي، پس از تغذيه با شير مادر است.
نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه، ارتباط معني داري بين سن مادر، ميزان تحصيلات و تعداد فرزندان با ميزان آگاهي مادران در مورد تغذيه تکميلي وجود داشت (P<0.0001) .اما ارتباط معني داري ميان ميزان آگاهي مادر با وضعيت سکونت آن ها پيدا نشد (P=0.98).