مقاله بررسي ميزان آگاهي و نگرش دندانپزشكان عمومي شاغل در مطب هاي شهر تهران نسبت به محلول هاي ضدعفوني كننده در سال ۱۳۸۵ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي از صفحه ۲۸ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان آگاهي و نگرش دندانپزشكان عمومي شاغل در مطب هاي شهر تهران نسبت به محلول هاي ضدعفوني كننده در سال ۱۳۸۵
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله محلول هاي ضدعفوني كننده
مقاله دندانپزشكي
مقاله آگاهي
مقاله نگرش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طاهري جميله بيگم
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي زيبا
جناب آقای / سرکار خانم: بهاروند مريم
جناب آقای / سرکار خانم: بكيانيان وزيري پژمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: درمان هاي دندانپزشكي بواسطه تماس مستقيم با خون و بزاق بافت هاي بيمار، ريسك آلودگي متقاطع با عوامل عفوني و بيماري زا را افزايش مي دهند. يكي از روش هاي كنترل عفونت استفاده از محلول هاي شيميايي ضد عفوني كننده است. هدف از انجام اين تحقيق تعيين ميزان آگاهي و نگرش دندانپزشكان عمومي شاغل در مطب هاي شهر تهران نسبت به محلول هاي ضد عفوني كننده در سال ۱۳۸۵ بود.
مواد و روش ها: در اين تحقيق توصيفي– مقطعي به ۴۴۶ دندانپزشك عمومي شاغل در مطب هاي تهران بزرگ كه با روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي انتخاب شده بودند، پرسشنامه اي بي نام شامل ۱۴ سوال نگرش و۲۰ سوال آگاهي ۴ گزينه اي در زمينه محلول هاي ضدعفوني كننده ارائه شد. اين پرسشنامه با انجام ۲ بار Pilot Study با ضرايب پايايي Spearman Brown 66/0 تهيه گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده ها ازبرنامه هاي نرم افزاري SPSS-9 و Chi Square استفاده شد.
يافته ها: ميانگين نمرات كل دندانپزشكان در مورد سوالات آگاهي از حداكثر ۲۰ در كل ۰/۳±۶/۸ (فاصله اطمينان ۹۵% : ۳/۸ تا ۹/۸) بود. در كل تعداد پاسخ هاي صحيح بين ۱۷-۲ قرار داشت. معادله رگرسيون خطي چندگانه با در نظر گرفتن سن، جنس، سال هاي گذشته از فارغ التحصيلي و ارزيابي فرد از آگاهي خود در مورد كنترل عفونت نشان داد تنها سن با تعداد پاسخ هاي صحيح ارتباط منفي و معني داري داشت. دشوارترين سوال ها در مورد تهيه هيپوكلريت سديم و ويژگي هاي تركيبات آمونيوم چهارتايي بود.
نتيجه گيري: در مجموع به نظر مي رسد آگاهي دندانپزشكان در مورد محلول هاي ضدعفوني كننده و نحوه كاربرد آن ضعيف است. با توجه به اينكه ۵/۶۰% افراد ارزيابي شده مايل به دريافت اطلاعات از طريق دوره هاي بازآموزي و ۴۶% آنها مايل به استفاده از جزوات آموزشي بودند اين دو راه به عنوان اصلي ترين روش هاي آموزش جهت افزايش سطح آگاهي دندانپزشكان پيشنهاد مي شود.