مقاله بررسي ميزان ائوزينوفيل در کارسينوم سلول سنگفرشي و رابطه آن با درجه بافت شناختي و متاستاز لنفاوي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (جامعه اسلامي دندانپزشکان ايران) از صفحه ۹۳ تا ۹۹ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان ائوزينوفيل در کارسينوم سلول سنگفرشي و رابطه آن با درجه بافت شناختي و متاستاز لنفاوي
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کارسينوم سلول سنگفرشي
مقاله آئوزينوفيل ها
مقاله متاستاز لنفاوي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علاالديني مژگان
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي دينا
جناب آقای / سرکار خانم: عشق يار نصرت اله
جناب آقای / سرکار خانم: اعتمادمقدم شهرو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ارتشاح آئوزينوفيلي از عوامل موثر بر تهاجم و متاستاز در برخي نئوپلاسم ها از جمله کارسينوم سلول سنگفرشي  (SCC)عنوان شده است. هدف اين مطالعه تعيين ارتباط حضور ائوزينوفيل ها درSCC  دهان با و بدون متاستاز به گره هاي لنفاوي گردني و درجه بافت شناختي تومور بود.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي – تحليلي، از بين پرونده هاي موجود در بايگاني انستيتو سرطان بيمارستان امام خميني، بيست نمونهSCC  داراي متاستاز و بيست مورد بدون متاستاز به غدد لنفاوي گردن انتخاب گرديد و با استفاده از لام هاي رنگ آميزي شده با هماتوکسيلين / ائوزين، درجه بندي بافت شناختي و حضور آئوزينوفيل ها ارزيابي شد. در هر نمونه ده ميدان متراکم و ده ميدان کلاسيک شمارش و ائوزينوفيليا بين درجات ۰ – ۴ گزارش گرديد. جهت آناليز آماري نتايج از آزمونهاي Mann-Whitney-U و Kruskal-Wallis استفاده شد.
يافته ها: بيشترين نمونه ها در گروه داراي متاستاز و بدون متاستاز بر اساس درجه آئوزينوفيليا در شمارش متراکم به ترتيب ۵۰% در درجه يک و ۷۰% در درجه دو و در شمارش کلاسيک ۵۰% در درجه يک و صفر و ۷۰% در درجه يک به دست آمد. اختلاف آماري معني داري از نظر حضور آئوزينوفيل ها بين دو گروه با و بدون متاستاز، مشاهده نشد (P>0.05). ميانگين اين سلول ها در درجات مختلف بافت شناختي در شمارش کلاسيک اختلافي را نشان نداد (P=0.029)، ولي در شمارش متراکم اختلاف معني دار به دست آمد (P=0.004).
نتيجه گيري: بر اساس نتايج به دست آمده، به نظر مي رسد نقش آئوزينوفيل ها در ارتباط با متاستاز لنفاوي SCC ناچيز باشد. با عنايت به محدوديتهاي موجود در مطالعه حاضر، تحقيقهاي بيشتر در خصوص نقش سلول هاي مذکور در اين ضايعه توصيه مي شود.