مقاله بررسي ميزان استحکام اتصال چند نوع دندان مصنوعي کامپوزيتي به رزين آکريلي پايه پروتزهاي متحرک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (جامعه اسلامي دندانپزشکان ايران) از صفحه ۲۴۰ تا ۲۴۷ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان استحکام اتصال چند نوع دندان مصنوعي کامپوزيتي به رزين آکريلي پايه پروتزهاي متحرک
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دندان مصنوعي
مقاله استحکام اتصال
مقاله رزين آکريلي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمي احسان
جناب آقای / سرکار خانم: مشرف رامين
جناب آقای / سرکار خانم: عيدي نجف آبادي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: در مورد سايش دندانهاي مصنوعي کامپوزيتي (Multilithic) بررسيهاي متعددي انجام شده اما در مورد استحکام اتصال آنها با رزين هاي بيس پروتز مطالعات اندکي موجود است. هدف از اين مطالعه بررسي استحکام اتصال دندانهاي مصنوعي کامپوزيتي به پايه رزيني پروتز مي باشد.
روش بررسي: در اين مطالعه تجربي – آزمايشگاهي چهار نوع دندان مصنوعي Multilithic گلامور، ياقوت، آيوکلار و اپل) استفاده شد. از هر گروه دنداني بيست نمونه به نحوي در چهار منشور مومي قرار گرفتند که سطح لينگوال آنها به سمت بالا و محور طولي آنها با يال منشور زاويه قایمه تشکيل مي داد. پس از آکريل گذاري و پخت، نمونه ها تحت نيروي فشاري برشي ماشين دارتک با سرعت پنج ميلي متر بر دقيقه قرار گرفتند. نيروي شکست و محل ايجاد شکست در نمونه ها مشخص گرديد. داده ها به وسيله آزمون آماري ANOVA و آزمون تکميلي Tukey در سطح معناداري ۰٫۰۵ بررسي شد.
يافته ها: ميانگين استحکام اتصال در گروه اپل (۱۳۳۷±۴۱۴٫۹۹) از همه بيشتر و پس از آن دندانهاي ياقوت (۱۰۹۷٫۳۶±۱۴۲٫۸۶)، آيوکلار (۹۴۵±۳۶۶٫۴۳) و گلامور (۸۸۰±۲۸۵٫۸۰) در رده هاي بعدي قرار گرفتند و تفاوت معني داري بين برخي از اين گروهها مشاهده شد. درصد شکست پيوستگي در گروه دنداني آيوکلار با ۲۵% از همه بيشتر، پس از آن دندانهاي اپل با ۲۰%، گلامور ۱۵% و ياقوت ۱۰٫۵% در رده هاي بعدي قرار گرفتند، اما هيچ تفاوت معني داري از لحاظ آماري بين گروههاي مورد مطالعه مشاهده نشد.
نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد که ميانگين استحکام اتصال در دندانهاي مصنوعي کامپوزيتي اپل بهتر از دندان مصنوعي کامپوزيتي آيوکلار و ديگر دندانهاي مصنوعي مورد استفاده در اين بررسي است.